everything about andriod, history and...

همه چیز درباره اندروید؛ نام، سرچشمه، تاریخچه و…

[vc_row][vc_column][vc_column_text]گاهی اوقات این‌طور به نظر می‌رسد که سیستم عامل اندروید سابقه‌ی زیادی دارد. اما حقیقت این است که از زمان عرضه‌ی اولین نسخه‌ی اندروید تا حالا کمتر از ۱۰ سال گذشته است. تصمیم گوگل برای استفاده از یک سیستم عامل متن‌باز باعث شد که اندروید خیلی سریع به سیستم عامل محبوب توسعه‌دهندگان بدل شود. اندروید با پشت سر گذاشتن رقبایی همچون سیمبین، بلک‌بری، Palm OS، webOSS و ویندوزفون موفق شده که عنوان رایج‌ترین سیستم عامل موبایل در جهان را از آن خود کند. تنها رقیب جدی اندروید، iOS اپل است. این رقابت همچنان ادامه دارد و به نظر نمی‌رسد این وضعیت به این زودی‌ها تغییر کند.

تاسیس اندروید

در اکتبر ۲۰۰۳، قبل از این‌که اصطلاح گوشی‌های هوشمند همه‌گیر شود، شرکت اندروید در پالو آلتوی کالیفرنیا تأسیس شد. اندی روبین، یکی از ۴ مؤسس این شرکت، همان زمان گفته بود هدف این شرکت توسعه‌ی «گجت‌های همراه هوشمندتری است که نسبت به مکان و ترجیحات مالکشان آگاه‌تر باشند».

همه چیز درباره اندروید

البته روبین در سال ۲۰۱۳ در طی یک سخنرانی گفت که هدف اصلی آن‌ها از تأسیس این شرکت، توسعه‌ی سیستم عامل دوربین‌های دیجیتال بوده. این شرکت در سال ۲۰۰۴۴ اندرویدی را توسعه داده بود که روی دوربین نصب می‌شد و می‌توانست بدون سیم به کامپیوتر متصل شود. سپس ارتباط بین کامپیوتر با دیتاسنتر اندروید برقرار می‌شد تا کاربران بتوانند عکس‌های دوربینشان را به‌صورت آنلاین روی فضای ابری ذخیره کنند.

بعد از این که بازار سیستم عامل برای دوربین‌های دیجیتالی افت کرد، آن‌ها تصمیم گرفتند که همین پلتفرم را برای گوشی‌های همراه توسعه دهند. روبین در همین زمینه می‌گوید: «همان پلتفرم توسعه‌یافته برای دوربین‌های دیجیتالی، تبدیل به اندروید برای گوشی‌های همراه شد».

سال ۲۰۰۵ گوگل شرکت اندروید را خرید و حالا کارمندان این شرکت زیر نظر گوگل فعالیت می‌کردند. آن‌ها تصمیم گرفتند که اندروید به‌طور رایگان در اختیار شرکت‌های سازنده قرار بگیرد و به همین خاطر از لینوکس به‌عنوان هسته‌ی این سیستم‌عامل استفاده شد. گوگل و شرکت اندروید این اعتقاد را داشتند که این سیستم عامل می‌تواند از طریق ارائه‌ی سرویس‌های گوناگون از جمله اپلیکیشن‌ها درآمد کسب کند.

بیشتر بخوانید: اندی روبین؛ خالق اندروید، پرطرفدارترین سیستم‌عامل موبایل

اندی روبین در سال ۲۰۱۴ گوگل را ترک کرد و در طی این چند سال خبری از فعالیت‌های او به گوش نمی‌رسید. تا این که در اوایل سال ۲۰۱۷ با انتشار اطلاعیه‌ای مربوط به گوشی اسنشیال فون، اندی روبین به سرخط خبرها برگشت.

مهیا شدن برای عرضه‌ی اندروید ۱٫۰

در سال ۲۰۰۷ با عرضه‌ی آیفون، گوشی‌ها وارد عرصه‌ی جدیدی شدند. گوگل که به‌صورت مخفیانه در حال کار روی اندروید بود، در نوامبر همان سال اولین نسخه‌ی آزمایشی اندروید ۱٫۰ را برای توسعه‌دهندگان منتشر کرد.

همه چیز درباره اندروید

در سپتامبر ۲۰۰۸، اولین گوشی اندرویدی با عنوان HTC Dream به بازارها عرضه شد. این گوشی مشخصه‌ی چندان فوق‌العاده‌ای نداشت و حتی نقدهای منفی زیادی هم دریافت کرد. اما هرچه که بود نام این گوشی به‌عنوان اولین گوشی اندرویدی در یادها ماند.

در سیستم عامل اندروید ۱٫۰، بسیاری از محصولات و سرویس‌های گوگل ازجمله گوگل مپس، یوتیوب و مرورگر HTML (پیش از کروم) تعبیه شده بود. همچنین اولین اپ استور گوگل هم در این نسخه دیده شد. هم‌اکنون این مشخصه‌ها ابتدایی به نظر می‌رسند، اما اندرویدی که هم‌اکنون می‌بینیم، با چنین نسخه‌ای کارش را آغاز کرد.

جریان نام‌گذاری سیستم عامل اندروید بر اساس شیرینی‌ها چیست؟

از ماه آوریل سال ۲۰۰۹ و با انتشار نسخه ۱٫۵ سیستم عامل اندروید، هر نسخه‌ی این سیستم عامل با نام یک شیرینی یا دسر نام‌گذاری می‌شود. نام این نسخه از سیستم عامل اندروید «کاپ‌کیک» (Cupcake) بود. به نظر می‌رسد مدیر پروژه‌ی اندروید، رایان گیبسن، برای اولین بار پیشنهاد نام‌گذاری نسخه‌های اندروید را بر اساس نام‌های شیرینی و دسر مطرح کرده و این پیشنهاد هم به مذاق همه خوش آمده است؛ البته این شخص هیچ‌وقت دلایلش را برای چنین اقدامی توضیح نداد. البته هم‌زمان با عرضه‌ی اندروید ۴٫۴ یا «کیت‌کت»، گوگل درباره‌ی این نام‌گذاری‌ها یک بیانیه‌ی رسمی منتشر کرد که در آن آمده بود: «از آن‌جا که این گجت‌ها زندگی ما را این‌قدر شیرین می‌کنند، هر نسخه‌ی اندروید بر اساس یک دسر نام‌گذاری می‌شود».

لوگوی سیستم عامل اندروید

همه چیز درباره اندروید

لوگوی سیستم عامل اندروید توسط آرینا بلوک طراحی شده که در آن زمان کارمند گوگل بود. او در مصاحبه‌ای گفته که تنها توصیه‌ی گوگل برای طراحی این لوگو این بوده که لوگو شبیه یک روبات باشد. آیرین می‌گوید که این لوگو را با ترکیبی از شکل و شمایل ربات‌ها و نمادهای «زن» و «مرد» استفاده شده در درب دستشویی‌ها طراحی کرده است. از آن‌جا که اندروید یک سیستم عامل متن‌باز است، گوگل تصمیم گرفت که کپی‌رایت این لوگو را هم ثبت نکند تا امکان استفاده از این لوگو برای همه فراهم باشد.

اندروید ۱٫۵ کاپ‌کیک

همه چیز درباره اندروید

همان‌طور که گفتیم، اندروید ۱٫۵ اولین اندرویدی بود که برای نام‌گذاری آن از نام یک شیرینی استفاده شد. ازجمله مشخصه‌های این نسخه می‌توان به امکان آپلود ویدیو به یوتیوب، چرخش خودکار تصویر گوشی به حالت افقی و عمودی و درنهایت پشتیبانی از صفحه‌کلیدهای ثالث اشاره کرد. اولین گوشی گلکسی سامسونگ و HTC Hero ازجمله گوشی‌هایی بودند که به همراه این نسخه از سیستم عامل اندروید عرضه شدند.

اندروید ۱٫۶ دونات

همه چیز درباره اندروید

گوگل در سپتامبر ۲۰۰۹ نسخه‌ی ۱٫۶ اندروید را عرضه کرد که این نسخه برای اولین بار از شبکه‌های مخابراتی CDMA پشتیبانی می‌کرد و همین باعث شد که گوشی‌های دارای این نسخه بتوانند توسط اپراتورهایی در سرتاسر جهان به فروش برسند. از ویژگی‌های دیگر این نسخه از سیستم عامل اندروید می‌توان به تعبیه‌ی کادر جستجوی سریع، رابط کاربری یکپارچه برای گالری، دوربین عکس‌برداری و دوربین فیلم‌برداری اشاره کرد. همچنین در این نسخه ویجت‌های مختلفی برای کنترل وای‌فای، بلوتوث، جی‌پی‌اس و موارد دیگر قرار داشتند.

گوشی شکست‌خورده‌ی Dell Streak که نمایشگری ۵ اینچی داشت از همین نسخه‌ی اندروید استفاده می‌کرد و در آن زمان به‌عنوان یک «گوشی هوشمند/تبلت» توصیف می‌شد.

اندروید ۲٫۰-۲٫۱ نان خامه‌ای

همه چیز درباره اندروید

در اکتبر ۲۰۰۹، یک سال بعد از عرضه‌ی اندروید ۱٫۰، گوگل نسخه‌ی ۲٫۰ این سیستم عامل را عرضه کرد. این نسخه با عنوان «نان خامه‌ای» (Eclair) معرفی شد. پشتیبانی از قابلیت تبدیل متن به گفتار، پشتیبانی از حساب‌های چندگانه، قابلیت ناوبری گوگل مپس و بسیاری از موارد دیگر از جمله ویژگی‌های جدید این نسخه از سیستم عامل اندروید محسوب می‌شدند. گوشی موتورولا Droid اولین گوشی بود که از این نسخه‌ی اندروید استفاده می‌کرد.

اندروید ۲٫۲ ماست یخی

همه چیز درباره اندروید

در مه ۲۰۱۰، نسخه‌ی ۲٫۲ اندروید با عنوان «ماست یخی» (Froyo که مخفف frozen yogurt است) عرضه شد. گوشی‌های دارای این نسخه می‌توانستند از مشخصه‌هایی همچون هات‌اسپات وای‌فای، پشتیبانی از فلش و دیگر موارد بهره ببرند.اولین گوشی نکسوس یعنی نکسوس وان هم ابتدا با نسخه‌ی ۲٫۱ اندروید عرضه شد ولی کمی بعد با نسخه‌ی ۲٫۲ به‌روزرسانی شد. بعد از این گوشی بود که گوگل تلاش کرد برای هر نسخه از اندروید، یک گوشی نکسوس را روانه‌ی بازار کند.‌

اندروید ۲٫۳ نان زنجبیلی

همه چیز درباره اندروید

در سپتامبر ۲۰۱۰، گوگل نسخه‌ی ۲٫۳ اندروید را با عنوان «نان زنجبیلی» (Gingerbread) عرضه کرد. رابط کاربری در این نسخه به‌طور گسترده بهبود پیدا کرد و قابلیت پشتیبانی از فناوری NFC هم در اندروید ۲٫۳ تعبیه شد. اولین گوشی هوشمندی که هم از این اندروید بهره می‌برد و هم سخت‌افزار NFC را داشت، گوشی نکسوس اس بود که با همکاری گوگل و سامسونگ ساخته شد.

اندروید ۳٫۰ شانه عسل

همه چیز درباره اندروید

نسخه‌ی ۳٫۰ اندروید با عنوان «شانه عسل» (Honeycomb) در فوریه‌ی ۲۰۱۱ معرفی شد. ازجمله ویژگی‌های این اندروید که برای تبلت‌ها عرضه شده بود می‌توان به بازطراحی رابط کاربری برای نمایشگرهای بزرگ اشاره کرد و همین‌طور نوتیفیکیشن‌ها در نواری در پایین نمایشگر نشان داده می‌شدند. اولین تبلتی هم که از این نسخه استفاده می‌کرد، موتورولا Xoom بود. در هر صورت این اندروید موفقیت چندانی را به دست نیاورد و گوگل بسیاری از مشخصه‌های این نسخه را در اندروید ۴٫۰ تعبیه کرد.

اندروید ۴٫۰ بستنی حصیری

همه چیز درباره اندروید

در اکتبر ۲۰۱۱، گوگل نسخه‌ی ۴٫۰ اندروید را با عنوان «بستنی حصیری» (Ice Cream Sandwich) عرضه کرد. این نسخه ویژگی‌های جدید زیادی داشت. مثلا برای اولین بار در این نسخه بود که عکس گرفتن از چهره‌ی کاربر برای باز کردن قفل گوشی امکان‌پذیر شد. البته این مشخصه خیلی ابتدایی بود ولی خب قدم اول در این زمینه محسوب می‌شد. پشتیبانی از دکمه‌های مجازی، فرمان‌های حرکتی برای رد کردن نوتیفیکیشن‌ها و اطلاع از میزان مصرف اینترنت به تفکیک اپلیکیشن‌ها، ازجمله ویژگی‌های جدید این نسخه از اندروید بود.

 

اندروید ۴٫۱-۴٫۳ آب‌نبات ژله‌ای

همه چیز درباره اندروید

اندروید ۴٫۱ یا «آب‌نبات ژله‌ای» (Jelly Bean) در ژوئن ۲۰۱۲ عرضه شد و گوگل نسخه‌های ۴٫۲ و ۴٫۳ را به ترتیب در اکتبر ۲۰۱۲ و ژوئیه ۲۰۱۳ عرضه کرد. ویژگی‌های جدید این اندروید عمدتا مربوط به موارد ظاهری بود. مثلا انیمیشن‌ها و عملکرد تاچ در این نسخه از اندروید بهبود پیدا کردند و همچنین Google Now و پشتیبانی از نسخه اندروید مرورگر کروم برای اولین بار در این نسخه معرفی شد. تبلت نکسوس ۷ هم اولین تبلت مجهز به این اندروید بود.

اندروید ۴٫۴ کیت‌کت

همه چیز درباره اندروید

اندروید ۴٫۴ «کیت‌کت» (KitKat) در سپتامبر ۲۰۱۳ عرضه شد. مهم‌ترین مشخصه‌ی این نسخه‌ی اندروید، حداقل حافظه‌ی رم برای اجرا آن بود که گوشی‌های دارای ۵۱۲ مگابایت حافظه‌ی رم می‌توانستند به‌خوبی این نسخه را اجرا کنند. همین موضوع به گوشی‌های ارزان‌قیمت اجازه می‌داد که از جدیدترین نسخه‌ی اندروید استفاده کنند. اولین گجت مجهز به این نسخه هم نکسوس ۵ بود و طبق آمار گوگل، هم‌اکنون حدود ۱۵.۱ درصد از گجت‌های اندرویدی از این نسخه استفاده می‌کنند.

اندروید ۵٫۰ آب‌نبات چوبی

همه چیز درباره اندروید

در پاییز ۲۰۱۴، گوگل با عرضه‌ی اندروید ۵٫۰ «آب‌نبات چوبی» (Lollipop)، انقلابی را در طراحی رابط کاربری اندروید ایجاد کرد. این سبک طراحی جدید با عنوان متریال دیزاین، به زبان اصلی طراحی رابط کاربری اندروید بدل شد. ازجمله‌ی دیگر تغییرات مشهود این نسخه می‌توان به تحول در بخش نوتیفیکیشن‌ها اشاره کرد. اولین گوشی مجهز به این نسخه نکسوس ۶ بود و اولین تبلت هم نکسوس ۹٫ در حال حاضر حدود ۲۹ درصد از گجت‌های اندرویدی از این نسخه استفاده می‌کنند.

اندروید ۶٫۰ مارشملو

همه چیز درباره اندروید

اندروید ۶٫۰ «مارشملو» (Marshmallow) در پاییز ۲۰۱۵ عرضه شد. این نسخه‌ی اندروید از ویژگی‌های جدیدی همچون امکان اسکرول عمودی اپ دراور، دسترسی راحت‌تر به Google Now، پشتیبانی پیش‌فرض از حسگر اثر انگشت و پشتیبانی از USB-C بهره می‌برد. نکسوس ۶P و ۵X به همراه تبلت پیکسل سی، اولین گجت‌هایی محسوب می‌شدند که به این نسخه‌ی اندروید مجهز بودند. اکثریت گجت‌های اندرویدی (حدود ۳۲.۲ درصد) از این نسخه استفاده می‌کنند.

اندروید ۷٫۰ نوقا

همه چیز درباره اندروید

نسخه‌ی ۷٫۰ اندروید با عنوان «نوقا» (Nougat) در پاییز ۲۰۱۶ عرضه شد. این نسخه‌ی اندروید ویژگی‌های جدید زیادی داشت که از بین آن‌ها می‌توان امکان تقسیم صفحه‌نمایش و استفاده‌ی هم‌زمان از ۲ اپلیکیشن و امکان جابجایی سریع بین اپلیکیشن‌ها را نام برد. گوشی‌های پیکسل، پیکسل Xl و ال‌جی V20 اولین گوشی‌های مجهز به این نسخه‌ی اندروید بودند. در حال حاضر روی حدود ۱۵.۸ درصد از گجت‌های اندرویدی، اندروید نوقا نصب شده است.

اندروید ۸٫۰ اوریو

همه چیز درباره سیستم عامل اندروید

در آگوست ۲۰۱۷، جدیدترین نسخه‌ی اندروید یعنی اندروید ۸٫۰ «اوریو» (Oreo) عرضه شد. این دومین باری است گوگل یک نام تجاری را برای اندروید انتخاب کرده. تغییرات در بخش تنظیمات، پشتیبانی از حالت تصویر در تصویر و کانال‌های نوتیفیکیشن، از جمله ویژگی‌های جدید اندروید اوریو محسوب می‌شوند. نکسوس‌های نه‌چندان قدیمی و گوشی‌های پیکسل می‌توانند این نسخه‌ی جدید را دریافت کنند و گوشی‌های پیکسل جدید هم شامل اندروید اوریو خواهند بود که انتظار می‌رود در ماه اکتبر عرضه شوند.

سخن نهایی

اگر اپل تصمیم نگیرد آیفون‌های جدیدی را با قیمت بسیار ارزان‌تر به فروش برساند، به‌نظر می‌رسد که سلطه‌ی سیستم عامل اندروید به این زودی‌ها تمام نمی‌شود. این سیستم عامل آن‌قدر انعطاف‌پذیر است که از گوشی‌های ارزان‌قیمت گرفته تا جدیدترین پرچم‌دارها از آن استفاده می‌کنند. به همین خاطر با اطمینان زیادی می‌توان گفت که پیشتازی اندروید در این عرصه ادامه‌دار خواهد بود.

شما چه فکر می‌کنید؟ آیا موفقیت اندروید همیشگی خواهد بود؟ یا اینکه در چند سال آینده یک رقیب قدرتمند دیگر برای اندروید ظاهر می‌شود؟ نظرات خودتان را در بخش کامنت‌ها برایمان بنویسید.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

Andrew E. Rubin , The creator of Andriod

اندی روبین؛ خالق اندروید، پرطرفدارترین سیستم‌عامل موبایل

[vc_row][vc_column][vc_column_text]

پراستفاده‌ترین سیستم عامل دنیا، کار او است. آیفون که معرفی شد به‌شدت بر نگرشش درباره تلفن‌های همراه تاثیر گذاشت؛ به‌طوری‌که وقتی اولین تلفن اندرویدی معرفی شد این تاثیرپذیری، به‌خوبی خود را نشان داد. بعد از جلسه‌ی غیررسمی با استیو جابز، روی تخته‌ی اتاق کارش نوشت «استیو جابز پول ناهارم را دزدید» تا نشان دهد چقدر از وی بدش می‌آید؛ اما خیلی‌ها از جمله خودِ جابز، او را مقلدی تمام‌عیار از رفتار و سکنات موسس و مدیر عامل اپل می‌دانستند.  با Dreamdesigner همراه باشید

«اندرو ای. روبین» (Andrew E. Rubin) که همه او را با نام «اندی روبین» (Andy Rubin) می‌شناسند، متولد ۲۲ام جون ۱۹۶۳ در چپکوای نیویورک آمریکا است. پدرش روان‌شناس بود، اما از روان‌شناسی در تجارت استفاده می‌کرد. او صاحب شرکتی تبلیغاتی بود که روی آخرین محصولات الکترونیک شرکت‌های مختلف کار می‌کرد. آن‌ها از ادوات مختلف عکس می‌گرفتند و با قبض‌های کارت اعتباری به خانه مردم می‌فرستادند؛ چیزی مثل تبلیغاتی که شرکت مخابرات، پشت قبض‌های تلفن انجام می‌دهد. همین هم شروع آشنایی و بعد شیفتگی او به دستگاه‌های الکترونیک بود. در این میان علاقه‌ی روبین به هر چیز که رنگ و بوی ربات داشت بیشتر نمود می‌کرد. دوره‌ی متوسطه را در زادگاهش در دبیرستان «هوریس گریلی» گذراند و در ۱۹۸۱ دیپلم گرفت. تحصیلاتش را در دانشگاه «یوتیکا»ی نیویورک (Utica College) در رشته‌ی علوم رایانه پی گرفت و مدرک لیسانس‌اش را در سال ۱۹۸۶ دریافت کرد.

15

شوق کار با ربات‌ها او را از ادامه‌ی تحصیل منصرف کرد و در همان سال به استخدام شرکت مشهور «کارل زایس» (Carl Zeiss) در آمد. در آن‌جا در بخش رباتیک مشغول شد تا روی ارتباط دیجیتال بین دستگاه‌های تحت شبکه با ادوات اندازه‌گیریِ تولید، کار کند.

کمی بعد باز هم در راستای علاقه‌اش این بار راهی سوییس شد و در یک شرکت رباتیک کار گرفت. آینده‌ی او با توجه به اشتیاقش مشخص بود اما فکرش را هم نمی‌کرد سرنوشت چه برنامه‌ای برایش دارد. در ۱۹۸۹ برای تفریح به جزیره‌ی «کیمن» (یکی از جزایر استوایی کشور جامائیکا) رفته بود که با فردی به نام «بیل کَسوِل» (Bill Caswell) آشنا شد. کسول شب قبل با همسرش دعوا کرده بود و حسابی به‌هم‌ریخته به نظر می‌رسید. آن‌دو کمی با هم صحبت کردند و نزدیکی احساسی، آن‌ها را به درد و دل برای هم واداشت. بیل کسول در شرکت اپل کار می‌کرد و وقتی با استعدادهای روبین آشنا شد به او پیشنهاد داد برای کار به این شرکت بیاید و خودش هم معرف‌اش شد. روبین دوران حضورش در اپل را بسیار مهیج توصیف می‌کند. در آن زمان اوضاع شرکت به لطف فروش بالای رایانه‌های مکینتاش خیلی خوب بود. روبین در فرهنگ کاری اپل جذب شده بود و با آن خو گرفته بود. به‌علاوه فرصتی هم برایش مهیا شده بود تا تمرین مدیریت کند و از بزرگان رهبری و مدیریت دره‌ی سیلیکون در شرکت اپل چیز یاد بگیرد. ابتدا در قسمت تولید بود ولی بعد به واحد تحقیقات منتقل شد. اپل در ۱۹۹۰ یک شرکت زیرمجموعه به نام «جنرال مجیک» (General Magic) راه انداخت؛ روبین را هم به آن‌جا فرستادند.

magic-cap

نرم‌افزار Magic Cap

جنرال مجیک قرار بود به‌طور تخصصی روی ادوات الکترونیک دستی (برای کار با دست) و ارتباطی متمرکز شود. روبین که شیفته‌ی کار و پیشرفت بود در آن‌جا هم خوب جا افتاد. خیلی زود نرم‌افزاری به نام «مجیک کپ» (Magic Cap) توسعه داد و برای گسترش کار آماده شد. اما مجیک کپ نتوانست نظر مدیران وقت اپل را به خود جلب کند و آن‌ها در نهایت این شرکت را تعطیل کردند.

شماری از توسعه‌دهندگان جنرال مجیک به همراه چند تن دیگر از اپل، شرکت «آرتمیس ریسرچ» (Artemis Research) را بنیان گذاشتند. «وب‌تی‌وی» (WebTVV) بعدا از این شرکت در آمد تا اینترنت را با تلویزیون پیوند دهد. روبین هم برای کمک به توسعه‌ی وب‌تی‌وی به آرتمیس پیوست. مایکروسافت پویای آن روزها، روی آرتمیس دست گذاشت و آخر سر هم در ۱۹۹۷ میلادی آن را خرید. اندی روبین هم به‌تبع به عضویت خانواده‌ی بزرگ مایکروسافت در آمد.

عشق رباتیک هر جا که می‌رفت همراهش بود. اما این عشق با درک نشدن از سوی بزرگان دره‌ی سیلیکون چندان بی‌دردسر هم نبود. او رباتی مجهز به یک دوربین درست کرد که در فضای کار می‌چرخید و به همه‌جا سرک می‌کشید. همه‌چیز خوب پیش می‌رفت تا این‌که اطلاعات ربات تک چشم و متصل به اینترنت روبین، به‌وسیله‌ی گروهی خارج از مایکروسافت به سرقت رفت و همه‌چیز را خراب کرد.

اندی روبین در ۱۹۹۹ از مایکروسافت بیرون رفت و چون بیکار بود در پالو آلتوی کالیفرنیا مغازه‌ای اجاره و آن‌جا را به آزمایشگاه خود تبدیل کرد.

Danger Hiptop

Danger Hiptop

چندی بعد ایده‌ی محصول جدیدی به ذهنش رسید؛ برای کار روی این ایده با چند نفر از همکاران قدیمی، «شرکت دنجر» (.Danger Inc) را تاسیس کرد. نتیجه‌ی کار، موفقیت‌آمیز از آب در آمد و دستگاه «هیپ‌تاپ» (Hiptop) آن‌ها که در بازار به «سایدکیک» (Sidekick) مشهور شده بود سر و صدای زیادی به پا کرد. روبین درباره‌ی آن گفت: «می‌خواستیم دستگاهی به اندازه‌ی یک شکلات تخته‌ای (بار یا تبلت) درست کنیم که زیر ۱۰۰ دلار قیمت داشته باشد و بتواند با اسکن اشیا، اطلاعات مربوط به آن‌ها را از اینترنت استحصال کند. در آخر هم رادیو و فرستنده را به آن اضافه کردیم.»

شاید امروز آن دستگاه چیز خاصی به نظر نرسد اما در زمان خود با آن قیافه‌ی ناآشنا برای مردم خیلی عجیب به نظر می‌رسید. آن‌طور که روبین می‌گوید دستگاه به امکان دریافت/ارسال داده و مکالمه‌ی تلفن هم مجهز بوده. اما در آن موقع، دید درستی نسبت به دستگاه نبود و همه می‌پرسیدند که آیا این یک PDA (دستیار دیجیتال شخصی) است یا یک تلفن همراه؟ شاید تجمیع این دو برای مردمان آن روزگار دور از ذهن به نظر می‌رسیده. به عقیده‌ی روبین نگاه همه اشتباه بود؛ آن‌ها قادر به درک این موضوع نبودند که این دستگاه می‌تواند بستر جدیدی برای توسعه‌دهندگان شخصی باشد. البته حالا که دستگاه‌های مبتنی بر iOS اپل و اندروید گوگل دنیا را فتح کرده‌اند و میلیون‌ها اپلیکیشن ساخته‌ی توسعه‌دهندگان مختلف در بازارهای آن‌ها وجود دارد صحبت‌های روبین بدیهی به نظر می‌رسد. دنجر خدماتش را به شرکت مخابراتی T-Mobile آمریکا عرضه کرد و این چنین کارها به‌خوبی پیش می‌رفت.

اندی روبین

در سال ۲۰۰۲ روبین به دانشگاه استنفورد دعوت شد تا درباره سایدکیک سخن‌رانی کند. اگرچه این دستگاه بازار را تکان نداد ولی از لحاظ فنی بسیار اهمیت داشت. از قضای روزگار «لری پیج» (Larry Page) و «سرگی برین» (Sergey Brin) موسسان گوگل هم در آن سخنرانی حضور داشتند و بعد از پایان جلسه اولین بار با روبین دیدار کردند. لری پیج، سایدکیک را به سانِ بالی می‌دید که می‌تواند موتور جست‌وجوگر گوگل را به پرواز در آورد. اما تا به نتیجه رسیدن این موضوع و محقق شدن «تلفن گوگل» چند سالی زمان لازم بود.

اندی روبین کمی بعد در سال ۲۰۰۴ دنجر را ترک کرد. ابتدا به سراغ صنعت دوربین‌های دیجیتال رفت ولی خیلی زود به خاطر بازار نه‌چندان بزرگ آن از ادامه کار منصرف شد. [به نظر می‌رسد ایده‌ی همراهی یک دوربین با دستگاه‌ها و ربات‌ها در همه‌ی ایده‌های روبین حضور داشته. شاید در زمانی او سال‌ها جلوتر را می‌دید که خیلی از متخصصان، وجود یک دوربین روی دستگاه‌ همراهی مثل تلفن را بیهوده می‌دانستند؛ حال آن‌که امروز به ضرس قاطع یکی از مهم‌ترین فاکتورهای دستگاه‌های هوشمند است]

جالب است بدانید در سال ۲۰۰۸ باز سر و کله‌ی مایکروسافت پیدا شد و دنجر را هم با پرداخت ۵۰۰ میلیون دلار به تملک خود در آورد. [شلختگی در تصمیم‌گیری‌های شرکت مایکروسافت بی‌داد می‌کند و ظاهرا این مساله ریشه‌ای طولانی در این شرکت دارد. شاید اگر فقط برای همین شرکت دنجر برنامه‌ی درستی می‌داشت و با عقل سلیم و نه به قصد کلکسیون، آن را می‌خرید امروز شاهد دست‌وپا زدن اهالی ردموند برای حفظ سیستم عامل عزیزشان نبودیم].

6

روبین که در سال ۲۰۰۳ با همکاران و هم‌فکرانش شرکتی به نام اندروید تاسیس کرده بود، این بار به سراغ ایده‌ی سیستم عاملی برای دستگاه‌های همراه رفت. خودش می‌گوید: «اندروید از یک ایده‌ی ساده شروع شد: فراهم کردن بستر موبایلیِ قدرتمند و البته متن‌باز که بتواند مسیر نوآوری‌های بعدی را هموار کند.»

در جولای ۲۰۰۵ به محض معرفی سیستم عامل اندروید، لری پیج که در طی این مدت فعالیت‌های شرکت اندروید را زیر نظر داشت به‌سرعت عمل کرد و اندروید را با تمام کارکنانش به مجموعه‌ی گوگل افزود. هیچ‌وقت مبلغ دقیق این معامله اعلام نشد؛ اما تخمین‌ها حول عدد ۵۰ میلیون دلار می‌چرخند [مقایسه کنید با مبلغ ۵۰۰ میلیون دلاری پرداختی مایکروسافت برای دنجر]. گوگل طی اعلامیه‌ای گفت که این خرید شامل همه دارایی‌های شرکت اندروید اعم از فناوری‌ها، منابع مادی و انسانی آن می‌شود. به‌جز خود اندی روبین چندین نفر از نخبگانی که با او در شرکت‌های جنرال مجیک و دنجر کار می‌کردند هم به دعوت او به گوگل پیوستند تا کار شبانه‌روزی روی تلفن هوشمند گوگل را شروع کنند.

بیوگرافی روبین

اپل دو سال بعد در سال ۲۰۰۷ آیفون را به دنیا معرفی کرد. این‌طور که می‌گویند موقع کنفرانس معرفی آیفون، روبین داخل تاکسی بوده و مراسم را در راه دنبال می‌کرده؛ روبین با مشاهده آیفون و ظاهر خیره‌کننده‌اش متوجه می‌شود که هرچه تا آن موقع در نظر داشته‌اند را باید دور ریخته و از نو شروع کنند. به همین خاطر به‌سرعت از راننده می‌خواهد برگردد تا با همکارانش در این‌باره صحبت کند. یکی از همکاران روبین می‌گوید: «می‌دانستیم که اپل می‌خواهد یک تلفن معرفی کند. همه می‌دانستند. اما فکرش را هم نمی‌کردیم آن تلفن این‌قدر خوب باشد». سیستم عامل گوگل (اندروید) در آن زمان آماده شده بود ولی در مقایسه با iOSS واقعا بد به نظر می‌رسید. این شد که ناچار شدند عرضه‌ی آن را مدام به تاخیر بیندازند و بیشتر روی نرم‌افزار کار کنند.

روبین

سرانجام نتیجه‌ی کار تیم اندروید اولین بار روی تلفن HTC Dream به کار گرفته شد. سیستم عامل نهایی به‌خوبی iOS نبود ولی به اندازه‌ی کافی به آن شباهت داشت که برای «استیو جابز» (Steve Jobs) خاطرات «بیل گیتس» (‌Bill Gates) و ویندوز را تداعی کند. نقل است که تا پیش از این مساله، استیو جابز به لری پیج و سرگی برین اعتماد داشته [درست مثل اعتمادی که اوایل به بیل گیتس داشت.]، خصوصا این‌که مدیر عامل وقت گوگل،«اریک اشمیت» (Eric Schmidt) عضو هیات مدیره‌ی اپل هم بود. هر سه‌ی این‌ها هم به جابز اطمینان داده بودند که اندروید کاملا با آیفون فرق خواهد داشت.

بیوگرافی اندی رابین

اما همه‌ی این اعتماد بعد از مشاهده‌ی دستگاه اندرویدی جدید رنگ باخت و باز به جابز گوش‌زد کرد که در دنیای تجارت هم مانند دنیای سیاست، عاملی به نام «اعتماد» به معنای دقیق کلمه وجود ندارد. هرچه هست سود است و منفعت؛ و اگر همکاری و همراهی‌ای صورت می‌گیرد بر سر اشتراک این سود‌ها و منافع است.

اندی روبین

جابزِ عصبانی برین، پیج، اشمیت و البته روبین را به جلسه‌ای خصوصی دعوت کرد تا از آن‌ها توضیح بخواهد. آن طور که بعدها اطلاعاتی از این نشست خصوصی بیرون آمد صحبت‌های آن‌ها کاملا بی‌پرده و رک بوده. جابز که هیچ‌وقت نه از اندی روبین و نه از آدمک سبزش خوشش نمی‌آمد به‌شدت به او توپیده و روبین را به تقلید متهم کرده بود. استیو جابز در این جلسه به روبین گفته، راه رفتن و حرف زدن و عینکی که می‌زند همه‌و‌همه تقلید مضحکی از او است و حالا هم که سیستم عامل iOS را کپی کرده.

8

از قرار معلوم علی‌رغم مشاجره‌ی لفظی جابز و روبین، مدیران گوگل به مدیر عامل اپل قول تغییرات گسترده می‌دهند؛ طوری‌که روبین از این تصمیم عصبانی می‌شود. او معتقد بود ادعای جابز مبنی بر داشتن پتنت بر تمام جزییات آیفون بی‌پایه است و آن‌ها نباید در اندروید تغییری بدهند. به‌هرحال به نظر نمی‌رسد با وجود وعده‌ای که پیج به جابز داد خیلی روی حرفش ایستاده باشد؛ چراکه هنوز هم گوگل به‌خاطر اندروید ناچار به پرداخت غرامت به صاحبان پتنت‌های مختلف است. البته خود اندی روبین نیز مالکیت ۱۷ پتنت را در اختیار دارد که اکثر آن‌ها ابداعات او در مورد اندروید هستند و گوگل از آن‌ها استفاده می‌کند.

زندگی نامه اندی روبین

به‌هرحال اندروید زیر نظر مستقیم خالق خود مرزها را در نوردید و تا سال ۲۰۱۳ پر‌مصرف‌ترین سیستم عامل دنیا روی تلفن‌های هوشمند و تبلت‌ها شد. اندی روبین بعد از قریب به ده سال حضور در گوگل سِمتش را به «ساندار پیچای» واگذار کرد. ابتدا برای مدت کوتاهی عهده‌دار بخش رباتیک گوگل شد اما نهایتا در اکتبر ۲۰۱۴ این شرکت را ترک کرد.

بیوگرافی خالق اندروید

روبین بعد از ترک گوگل به همراه چند نفر دیگر یک شرکت شتاب‌دهنده برای شرکت‌های نوپای فناوری و به‌خصوص سخت‌افزاری راه انداخت. او برای راه‌اندازی این شتاب‌دهنده که «پلی‌گراند گلوبال» (Playground Global) نام دارد، از شرکت‌ها و موسسات زیادی سرمایه دریافت کرد که گوگل هم جزو آن‌ها بود. در حال حاضر اندی روبین در این مرکز شتاب‌دهنده فعالیت می‌کند.

‌‌‌‌‌       ‌

به نظر شما قوانین پتنت و ثبت اختراع کمکی به مخترعین‌اند یا مانعی برای نو‌آوری‌های بیش‌تر؟ فکر نمی‌کنید علت ناتوانی پیشرفت فنی-تجاری بسیاری از کشورهای جهان سوم و در حال توسعه عدم رعایت حقوق مولفان و صاحبان آثار است؟ در مورد اندروید چطور، با استیو جابز موافقید یا به نظرتان کار اندی روبین درست بود؟ آیا اگر مدیران گوگل در آن نشست به قولی که به جابز داده بودند عمل می‌کردند امروز نامی از اندروید مانده بود؟

شبکه‌ی اجتماعی اندی روبین:

توییتر[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

با الگوریتم جدید گوگل واترمارک روی عکس‌ها را آسان‌تر حذف کنید

با الگوریتم جدید گوگل واترمارک روی عکس‌ها را آسان‌تر حذف کنید

[vc_row][vc_column][vc_column_text]

حتما برای‌تان پیش آمده که عکس موردنظرتان را در اینترنت پیدا کرده اما بعد از دیدن واترمارک (علامت و نشانه روی عکس) مجبور شدید که یا واترمارک را با نرم‌افزار فتوشاپ پاک کرده و یا دوباره به جستجو در اینترنت ادامه دهید تا عکس بدون واترمارک را پیدا کنید. ازبین بردن و محو واترمارک در نرم‌افزار فتوشاپ کاری زمان‌بر است و اگر قبلا با این نرم‌افزار کار نکرده باشید، به راحتی نمی توانید واترمارک را از روی عکس پاک کنید و به عکس اصلی لطمه می زنید.

شما چه فکری می‌کنید؟ راه حل بهتری برای پاک کردن واترمارک روی عکس‌ها می توان پیدا کرد یا نه؟
براساس اطلاعات منتشر شده گوگل از الگوریتمی استفاده می‌کند که می‌تواند واترمارک روی تصاویر را حذف کند. گفته شده که گوگل پس از بررسی تعدادی از تصاویر یک سایت و مشخص کردن مکان واترمارک روی هر تصویر، الگوی واترمارک آن سایت را شناسایی کرده و بعد از انجام محاسبات ریاضی در مدت زمان خیلی کوتاه می‌تواند بدون آسیب به تصویر اصلی، واترمارک آن را حذف کند. براساس اطلاعات منتشر شده الگوریتم جدید شرکت گوگل نمی‌تواند با تغییر در الگوی واترمارک و تصاویر، الگوی جدید را شناسایی کند.

 

واترمارک

نظر شما در این‌باره چیست؟ از الگوریتم جدید گوگل برای حذف واترمارک استفاده خواهید کرد یا اینکه همان روش قبلی یعنی استفاده از نرم‌افزار فتوشاپ را برای حذف واترمارک ترجیح می‌دهید؟[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text]منبع:ubergizmo[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

موضوع «اینترنت اشیا» (Internet of Things) در چند وقت گذشته به اتفاق مهمی تبدیل شده است. در همین چند روز گذشته مایکروسافت با ویندوز ۱۰ و دستیار صوتی کورتانا کلی در این حوزه سر و صدا کرد و حالا گوگل برای اینکه از این جریان عقب نماند سیستم عامل مخصوص خودش برای اینترنت اشیا را معرفی کرد. سیستم عاملی که «اشیا اندروید» (Android Things) نام دارد.

سیستم عامل جدید گوگل معرفی شد

[vc_row][vc_column width=”1/1″][vc_column_text animation_delay=”200″]موضوع «اینترنت اشیا» (Internet of Things) در چند وقت گذشته به اتفاق مهمی تبدیل شده است. در همین چند روز گذشته مایکروسافت با ویندوز ۱۰ و دستیار صوتی کورتانا کلی در این حوزه سر و صدا کرد و حالا گوگل برای اینکه از این جریان عقب نماند سیستم عامل مخصوص خودش برای اینترنت اشیا را معرفی کرد.  سیستم عاملی که «اشیا اندروید» (Android Things) نام دارد.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/1″][vc_column_text animation_delay=”200″]موضوع «اینترنت اشیا» (Internet of Things) در چند وقت گذشته به اتفاق مهمی تبدیل شده است. در همین چند روز گذشته مایکروسافت با ویندوز ۱۰ و دستیار صوتی کورتانا کلی در این حوزه سر و صدا کرد و حالا گوگل برای اینکه از این جریان عقب نماند سیستم عامل مخصوص خودش برای اینترنت اشیا را معرفی کرد.  سیستم عاملی که «اشیا اندروید» (Android Things) نام دارد.

گوگل با اعلام این خبر گفت که نسخه‌ی پیش نمایش سیستم عامل مخصوص اشیا خودش را از هم اکنون در اختیار توسعه‌دهندگان قرار داده است. استفاده از سیستم عامل جدید بسیار راحت خواهد بود و توسعه‌دهندگان با همان ابزارهایی که به وسیله‌ی آن برای سیستم عامل اندروید برنامه می‌نوشتند، می‌توانند با Android Things هم کار کنند. به همین دلیل کار کردن با سیستم عامل مخصوص اینترنت اشیا گوگل بسیار راحت خواهد بود.

گوگل گفته ابزار مختلفی برای این سیستم عامل در نظر گرفته تا بتوان وسیله‌های مختلف را به یکدیگر ارتباط داد. ابزار گوگل باعث می‌شوند که به راحتی بتوان از «دستیار گوگل» (Google Assistant) در وسایل مختلف استفاده کرد. به احتمال زیاد در آینده خبرهای بیشتری از این سیستم عامل و کاربرد آن در وسیله‌‌های متفاوت خواهیم شنید.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/1″][vc_column_text animation_delay=”200″]منبع: Android

‌‌‌‌‌‌[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

گوگل نمی‌گذارد چشم افراد دیابتی آسیب ببیند

گوگل نمی‌گذارد چشم افراد دیابتی آسیب ببیند

[vc_row][vc_column width=”1/1″][vc_column_text animation_delay=”200″]گوگل نمی‌گذارد چشم افراد دیابتی آسیب ببیند[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/1″][vc_column_text animation_delay=”200″]دیابت یک بیماری خطرناک است که اگر جدی گرفته نشود ممکن است عواقب وخیمی در پی داشته باشد. برای مثال در برخی موارد می‌تواند منجر به قطع عضو یا کوری به دلیل رتینوپاتی دیابتی (آسیب به شبکیه براثر دیابت) شود. در این شرایط شرکت گوگل قصد دارد با استفاده از هوش مصنوعی کاری کند که مشکلات مربوط به چشم به موقع تشخیص داده شده و درمان شوند.

اما تکنولوژی گوگل برای تشخیص این مشکل چطور کار می‌کند؟ در شیوه عادی درمان دکتر به عکسی از پشت چشم بیمار نگاه می‌کند و به دنبال ضایعات موجود مثل تورم در رگ‌های خونی شبکیه، خونریزی و لکه‌های زرد در شبکیه می‌گردد. گوگل برای تسهیل این فرایند یک پایگاه داده بزرگ از مجموع ۱۲۸ هزار تصویر مختلف که هر کدام بوسیله ۳ تا ۷ چشم ‌پزشک بررسی شده را گرد‌آورده است. با این تصاویر پایگاهی بزرگ آماده شده که نشان می‌دهد چشم سالم و چشم فرد مبتلا به رتینوپاتی دیابتی دقیقا چه تفاوت‌هایی دارند.

گوگل برای آزمایش الگوریتمی که ساخته نتایج تست‌های خودش را با نتایج یک هیات از چشم‌پزشکان معتبر مقایسه کرد و نتایج هوش مصنوعی گوگل با نتایج تشخیصی این چشم‌پزشکان کاملا یکسان بود. این اتفاق یک نمونه عالی و مفید از یادگیری ماشینی است. گوگل معتقد است سرعت و دقت این الگوریتم می‌تواند در بسیاری از نقاط دنیا که دسترسی به پزشک مناسب یا تجهیزات مناسب وجود ندارد باعث بهبود وضعیت بیماران شود.

‌‌[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/1″][vc_column_text animation_delay=”200″]منبع: Ubergizmo[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

هوش مصنوعی گوگل لب‌خوانی می‌کند

هوش مصنوعی گوگل لب‌خوانی می‌کند

[vc_row][vc_column width=”1/1″][vc_column_text animation_delay=”200″]هوش مصنوعی گوگل لب‌خوانی می‌کند [/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/1″][vc_column_text animation_delay=”200″]محققان مرکز هوشمند مصنوعی شرکت گوگل که DeepMind نام دارد، توانسته‌اند امکان لب‌خوانی کردن را به هوش مصنوعی گوگل اضافه کنند. براساس ادعای محققان این سیستم دقیق‌ترین روش موجود برای لب خوانی کردن است.

محققان با استفاده از ساعت‌ها برنامه‌ی تلویزیونی از خبرگزاری‌های مختلف و سخرانی‌های معمولی توانسته‌اند دقت هوش مصنوعی شرکت گوگل برای لب‌خوانی را به ۴۶٫۸ درصد برسانند. شاید در نگاه اول این آمار چندان شگفت انگیز نباشد؛ اما باید به این موضوع اشاره کنیم که لب‌خوان‌های حرفه‌ای با دقت ۱۲٫۴ درصد می‌توانند این کار را انجام دهند.

البته گروهی دیگر از محققان چند وقت پیش توانسته بودند یک برنامه‌ی لب خوانی با نام LipNet خلق کنند که در شرایط خاص دقت آن به ۹۳٫۴ درصد هم می‌رسید. البته این برنامه روی افرادی خاص که یکسری جملات رسمی بیان می‌کردند، آزمایش شده بود. هوش مصنوعی گوگل در لحظه‌ ویدیوها را نگاه می‌کند و در شرایط مختلف می‌تواند صحبت‌ها را حدس بزند؛ به همین دلیل چالش‌های بیشتری را پشت‌سر می‌گذارد. این هوش مصنوعی می‌تواند صحبت‌هایی که از قبل مشخص نشده‌اند و یا در برنامه‌های زنده گفته می‌شوند را هم تشخیص دهد.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/1″][vc_column_text animation_delay=”200″]منبع: The Verge[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]