نگاه متفاوت چشم انسان و ربات برای رمزگشایی تصاویر

نگاه متفاوت چشم انسان و ربات برای رمزگشایی تصاویر

[vc_row][vc_column width=”1/1″][vc_column_text animation_delay=”200″]نگاه متفاوت چشم انسان و ربات برای رمزگشایی تصاویر[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/1″][vc_column_text animation_delay=”200″]ذهن ماشین‌ها معمولا با عنوان جعبه‌ی سیاه توصیف می‌شود. فرایندهای تصمیم‌گیری آنها مرموز و غیر قابل درک است. اما در مورد هوش ماشینی قضیه فرق می‌کند. محققان می‌خواهند آن جعبه‌ی سیاه را بگشایند و نگاهی به درون آن بیندازند. آنچه که آنها پی برده‌اند این است که انسان‌ها و ماشین‌ها وقتی به تصاویر نگاه می‌کنند، اصلا به چیزهای مشابهی توجه نمی‌کنند.

محققان فیسبوک و دانشگاه پلی‌تکنیک ویرجینیا تصاویری را به انسان‌ها و ماشین‌ها نشان دادند و سپس از آنها سوالات ساده‌ای بر اساس آن عکس‌ها پرسیدند. اما پاسخ این سوالات برای محققان اهمیت نداشت. آنها می‌خواستند نقشه‌ای از نکات مورد توجه انسان و هوش مصنوعی تهیه کنند تا درباره‌ی تفاوت‌های ما با آنها اطلاعاتی به دست بیاورند.

«لارنس زیتنیک»، از مرکز تحقیقات هوش مصنوعی فیسبوک می‌گوید: «ما می‌توانیم این نقشه‌های توجه را در انسان‌ها و ماشین‌ها بررسی کنیم.» زیتنیک و همکارانش از انسان‌ها خواستند تا به سوالات ساده‌ای مثل «آن مرد چه کار می‌کند؟» یا «چند گربه روی تخت دراز کشیده‌اند» پاسخ دهند. این تصاویر کمی تار شده بودند و افراد برای واضح کردن آنها باید روی قسمت‌های مختلف عکس کلیک می‌کردند. نقشه‌ی آن کلیک‌ها نشان می‌دهد که سوژه‌های مورد مطالعه به کدام قسمت تصویر توجه می‌کردند. محققان همین کار را برای دو ماشین مبتنی بر شبکه‌ی عصبی تکرار کردند.

این تیم پی بردند که امتیاز همپوشانی نقشه‌ی توجه در دو انسان ۰٫۶۳ بود. در این مقیاس ۱ نمایانگر همپوشانی کامل و منفی یک نشان‌دهنده‌ی عدم همپوشانی است. همپوشانی میان انسان و هوش مصنوعی هم ۰٫۲۶ بود. با این حال، شبکه‌های عصبی بهتر توانستند بفهمند که تصویر چه چیزی را نشان می‌دهد.

«دروف باترا» از دانشگاه ویرجینیا می‌گوید «موارد و نکات مورد توجه ماشین‌ها با انسان‌ها فرق دارد. این نشان می‌دهد که ما نمی‌دانیم آنها بر چه مبنایی تصمیم می‌گیرند.» این اختلاف بین انسان و ماشین می‌تواند منبع الهام‌بخش و مفیدی برای محققان باشد تا شبکه‌های عصبی را تغییر دهند. باترا می‌پرسد: «آیا می‌‌توانیم آنها را به انسان‌ها شبیه‌تر کنیم؟ آیا این به معنی دقت بیشتر است؟»[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/1″][vc_column_text animation_delay=”200″]منبع: New Scientist[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

تا سال ۲۰۳۰ همه ما ربات خانگی داریم

تا سال ۲۰۳۰ همه ما ربات خانگی داریم

[vc_row][vc_column width=”1/1″][vc_column_text animation_delay=”200″]تا سال ۲۰۳۰ همه ما ربات خانگی داریم [/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/1″][vc_column_text animation_delay=”200″]هوش مصنوعی به تدریج یکی از بخش‌های جدانشدنی زندگی مدرن شده است. یک کامپیوتر مجهز به هوش مصنوعی می‌تواند با آموزش خودش، به محیط واکنش نشان دهد، بدون اینکه انسان‌ها دستور‌العمل خاصی به آنها بدهند. یک گزارش جدید از دانشگاه استنفورد توضیح می‌دهد که تا سال ۲۰۳۰ هوش مصنوعی چه نقش‌های می‌تواند در زندگی ما داشته باشد. در ادامه ۵ نمونه از این نقش‌ها را می‌توانید مطالعه کنید.

چراغ راهنمایی رانندگی هوشمند

بسیاری از افراد با آزردگی ناشی از انتظار در صف چراغ قرمز آشنایی دارند. چراغ‌های راهنمایی رانندگی مدرن عموما بر مبنای یک برنامه مشخص کار می‌کنند. افسران پلیس هم گاهی اوقات هنگام رویدادهای خاص یا موارد اورژانسی مداخله می‌کنند. در حال حاضر، چراغ‌های راهنمایی رانندگی به اصطلاح هوشمند می‌توانند با استفاده از دوربین‌ها و حسگرهای جاده زمان‌بندی کنترل ترافیک را تنظیم کنند. این چراغ‌ها با جمع‌آوری داده و تصمیم‌گیری به طور مستقل از انسان‌ها، می‌توانند خودشان را با خاصیت رندوم ترافیک وفق دهند.

ربات‌های خانگی

تا ۱۵ سال دیگر، ربات‌های هوشمند در خانه‌ی همه ما پیدا می‌شوند. خانه‌های هوشمند می‌توانند یاد بگیرند که متناسب با سلایق شخصی که وارد اتاق می‌شود، برنامه تلویزیونی یا موسیقی پخش کنند. این خانه‌ها همچنین در طول روز نور و دمای اتاق را متناسب با برنامه‌ی هر فرد را تنظیم می‌کنند. انباری‌ها به مالکان خانه یادآوری می‌کنند که برای مهمانی آینده وسایل لازم را تهیه کنند، وقتی که ذخایر غذای مورد علاقه آنها کم می‌شود، هشدار دهند یا اینکه بر اساس محتویات‌شان دستور غذاهایی را پیشنهاد دهند. هوش مصنوعی سلایق و ویژگی‌های شاخص هر فرد را یاد می‌گیرد و با همه قسمت‌های خانه هوشمند کار می‌کند.

پزشکان هوش مصنوعی

علیرغم تمام پیشرفت‌های اخیر در زمینه سلامت و پزشکی، ویزیت دکتر هنوز هیچ تغییری نکرده، بیماران علایم‌شان را برای یک پزشک توصیف می‌کنند، او هم یک سنجش فیزیکی انجام می‌دهد. با پیدایش هوش مصنوعی هوشمندتر، بیماران می‌توانند علایم‌شان را برای یک کامپیوتر توصیف کنند. کامپیوتر هم بلافاصله لیست عوامل احتمالی بروز علایم را آماده می‌کند، به این ترتیب دکتر می‌تواند تلاش‌هایش را صرف تشخیص بیماری کند. یک دستیار پزشک کامپیوتری، به کمک تکنولوژی پیشرفته تشخیص گفتار و با مقایسه علایم با یک پایگاه داده می‌تواند سرعت ویزیت‌های دکتر را افزایش دهد و احتمال تشخیص اشتباه را هم کاهش دهد.

پلیس پیشگیرانه

تا سال ۲۰۳۰ به کمک هوش مصنوعی امن نگه داشتن جوامع آسان‌تر می‌شود. بسیاری از اداره‌های پلیس از همین حالا، از داده برای بررسی روند جرم و جنایت استفاده می‌کنند، اما سیستم‌های هوشمند کامپیوتری می‌توانند روزی به طور اتوماتیک و پیوسته آمار جرم و جنایت را آنالیز کنند. هوش مصنوعی با مقایسه جرم‌ها و مکان‌های وقوع آنها می‌تواند نقش یک مشاور مستقل را برای فرمانده‌های پلیس داشته باشد و در رابطه با زمان و مکان اعزام نیروهای پلیس راهنمایی کند. هوش مصنوعی حتی می‌تواند روابط بین مظنونان و مجرمان محکوم را تحلیل کند تا حدس بزند که آنها با چه کسانی تعامل داشته‌اند. اما هنوز مشکلاتی با این تکنولوژی وجود دارد. داده‌های ورودی به این فناوری‌ها ممکن است تحت تاثیر تعصبات نژادی برنامه‌نویسان قرار گیرد.

کلاس درس

تا سال ۲۰۳۰ شاید دستیار معلم شما انسان نباشد. هوش مصنوعی به سرعت می‌تواند به سوالات دانش‌آموزان پاسخ دهد و همچنین به آموزگاران و استادان در نمره دادن کمک کند. برنامه‌های کامپیوتری و حتی ربات‌های انسان‌نما می‌توانند نقاط قوت و ضعف تک تک دانش‌آموزان را بفهمند و برای آنها تکالیف متناسب را آماده کنند. کامپیوتر به کمک هوش مصنوعی می‌تواند به طور مستقل به دانش‌آموزان پاسخ دهد، طوری که پاسخ آن مثل یک انسان به نظر می‌رسد. ربات‌ها همچنین می‌توانند برای کسانی که می‌خواهند زبان دیگری را بیاموزند، نقش طرف مقابل گفتگو را داشته باشند و کاملا در اختیار فرد باشند.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/1″][vc_column_text animation_delay=”200″]منبع: Science Mag[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]