everything about andriod, history and...

همه چیز درباره اندروید؛ نام، سرچشمه، تاریخچه و…

[vc_row][vc_column][vc_column_text]گاهی اوقات این‌طور به نظر می‌رسد که سیستم عامل اندروید سابقه‌ی زیادی دارد. اما حقیقت این است که از زمان عرضه‌ی اولین نسخه‌ی اندروید تا حالا کمتر از ۱۰ سال گذشته است. تصمیم گوگل برای استفاده از یک سیستم عامل متن‌باز باعث شد که اندروید خیلی سریع به سیستم عامل محبوب توسعه‌دهندگان بدل شود. اندروید با پشت سر گذاشتن رقبایی همچون سیمبین، بلک‌بری، Palm OS، webOSS و ویندوزفون موفق شده که عنوان رایج‌ترین سیستم عامل موبایل در جهان را از آن خود کند. تنها رقیب جدی اندروید، iOS اپل است. این رقابت همچنان ادامه دارد و به نظر نمی‌رسد این وضعیت به این زودی‌ها تغییر کند.

تاسیس اندروید

در اکتبر ۲۰۰۳، قبل از این‌که اصطلاح گوشی‌های هوشمند همه‌گیر شود، شرکت اندروید در پالو آلتوی کالیفرنیا تأسیس شد. اندی روبین، یکی از ۴ مؤسس این شرکت، همان زمان گفته بود هدف این شرکت توسعه‌ی «گجت‌های همراه هوشمندتری است که نسبت به مکان و ترجیحات مالکشان آگاه‌تر باشند».

همه چیز درباره اندروید

البته روبین در سال ۲۰۱۳ در طی یک سخنرانی گفت که هدف اصلی آن‌ها از تأسیس این شرکت، توسعه‌ی سیستم عامل دوربین‌های دیجیتال بوده. این شرکت در سال ۲۰۰۴۴ اندرویدی را توسعه داده بود که روی دوربین نصب می‌شد و می‌توانست بدون سیم به کامپیوتر متصل شود. سپس ارتباط بین کامپیوتر با دیتاسنتر اندروید برقرار می‌شد تا کاربران بتوانند عکس‌های دوربینشان را به‌صورت آنلاین روی فضای ابری ذخیره کنند.

بعد از این که بازار سیستم عامل برای دوربین‌های دیجیتالی افت کرد، آن‌ها تصمیم گرفتند که همین پلتفرم را برای گوشی‌های همراه توسعه دهند. روبین در همین زمینه می‌گوید: «همان پلتفرم توسعه‌یافته برای دوربین‌های دیجیتالی، تبدیل به اندروید برای گوشی‌های همراه شد».

سال ۲۰۰۵ گوگل شرکت اندروید را خرید و حالا کارمندان این شرکت زیر نظر گوگل فعالیت می‌کردند. آن‌ها تصمیم گرفتند که اندروید به‌طور رایگان در اختیار شرکت‌های سازنده قرار بگیرد و به همین خاطر از لینوکس به‌عنوان هسته‌ی این سیستم‌عامل استفاده شد. گوگل و شرکت اندروید این اعتقاد را داشتند که این سیستم عامل می‌تواند از طریق ارائه‌ی سرویس‌های گوناگون از جمله اپلیکیشن‌ها درآمد کسب کند.

بیشتر بخوانید: اندی روبین؛ خالق اندروید، پرطرفدارترین سیستم‌عامل موبایل

اندی روبین در سال ۲۰۱۴ گوگل را ترک کرد و در طی این چند سال خبری از فعالیت‌های او به گوش نمی‌رسید. تا این که در اوایل سال ۲۰۱۷ با انتشار اطلاعیه‌ای مربوط به گوشی اسنشیال فون، اندی روبین به سرخط خبرها برگشت.

مهیا شدن برای عرضه‌ی اندروید ۱٫۰

در سال ۲۰۰۷ با عرضه‌ی آیفون، گوشی‌ها وارد عرصه‌ی جدیدی شدند. گوگل که به‌صورت مخفیانه در حال کار روی اندروید بود، در نوامبر همان سال اولین نسخه‌ی آزمایشی اندروید ۱٫۰ را برای توسعه‌دهندگان منتشر کرد.

همه چیز درباره اندروید

در سپتامبر ۲۰۰۸، اولین گوشی اندرویدی با عنوان HTC Dream به بازارها عرضه شد. این گوشی مشخصه‌ی چندان فوق‌العاده‌ای نداشت و حتی نقدهای منفی زیادی هم دریافت کرد. اما هرچه که بود نام این گوشی به‌عنوان اولین گوشی اندرویدی در یادها ماند.

در سیستم عامل اندروید ۱٫۰، بسیاری از محصولات و سرویس‌های گوگل ازجمله گوگل مپس، یوتیوب و مرورگر HTML (پیش از کروم) تعبیه شده بود. همچنین اولین اپ استور گوگل هم در این نسخه دیده شد. هم‌اکنون این مشخصه‌ها ابتدایی به نظر می‌رسند، اما اندرویدی که هم‌اکنون می‌بینیم، با چنین نسخه‌ای کارش را آغاز کرد.

جریان نام‌گذاری سیستم عامل اندروید بر اساس شیرینی‌ها چیست؟

از ماه آوریل سال ۲۰۰۹ و با انتشار نسخه ۱٫۵ سیستم عامل اندروید، هر نسخه‌ی این سیستم عامل با نام یک شیرینی یا دسر نام‌گذاری می‌شود. نام این نسخه از سیستم عامل اندروید «کاپ‌کیک» (Cupcake) بود. به نظر می‌رسد مدیر پروژه‌ی اندروید، رایان گیبسن، برای اولین بار پیشنهاد نام‌گذاری نسخه‌های اندروید را بر اساس نام‌های شیرینی و دسر مطرح کرده و این پیشنهاد هم به مذاق همه خوش آمده است؛ البته این شخص هیچ‌وقت دلایلش را برای چنین اقدامی توضیح نداد. البته هم‌زمان با عرضه‌ی اندروید ۴٫۴ یا «کیت‌کت»، گوگل درباره‌ی این نام‌گذاری‌ها یک بیانیه‌ی رسمی منتشر کرد که در آن آمده بود: «از آن‌جا که این گجت‌ها زندگی ما را این‌قدر شیرین می‌کنند، هر نسخه‌ی اندروید بر اساس یک دسر نام‌گذاری می‌شود».

لوگوی سیستم عامل اندروید

همه چیز درباره اندروید

لوگوی سیستم عامل اندروید توسط آرینا بلوک طراحی شده که در آن زمان کارمند گوگل بود. او در مصاحبه‌ای گفته که تنها توصیه‌ی گوگل برای طراحی این لوگو این بوده که لوگو شبیه یک روبات باشد. آیرین می‌گوید که این لوگو را با ترکیبی از شکل و شمایل ربات‌ها و نمادهای «زن» و «مرد» استفاده شده در درب دستشویی‌ها طراحی کرده است. از آن‌جا که اندروید یک سیستم عامل متن‌باز است، گوگل تصمیم گرفت که کپی‌رایت این لوگو را هم ثبت نکند تا امکان استفاده از این لوگو برای همه فراهم باشد.

اندروید ۱٫۵ کاپ‌کیک

همه چیز درباره اندروید

همان‌طور که گفتیم، اندروید ۱٫۵ اولین اندرویدی بود که برای نام‌گذاری آن از نام یک شیرینی استفاده شد. ازجمله مشخصه‌های این نسخه می‌توان به امکان آپلود ویدیو به یوتیوب، چرخش خودکار تصویر گوشی به حالت افقی و عمودی و درنهایت پشتیبانی از صفحه‌کلیدهای ثالث اشاره کرد. اولین گوشی گلکسی سامسونگ و HTC Hero ازجمله گوشی‌هایی بودند که به همراه این نسخه از سیستم عامل اندروید عرضه شدند.

اندروید ۱٫۶ دونات

همه چیز درباره اندروید

گوگل در سپتامبر ۲۰۰۹ نسخه‌ی ۱٫۶ اندروید را عرضه کرد که این نسخه برای اولین بار از شبکه‌های مخابراتی CDMA پشتیبانی می‌کرد و همین باعث شد که گوشی‌های دارای این نسخه بتوانند توسط اپراتورهایی در سرتاسر جهان به فروش برسند. از ویژگی‌های دیگر این نسخه از سیستم عامل اندروید می‌توان به تعبیه‌ی کادر جستجوی سریع، رابط کاربری یکپارچه برای گالری، دوربین عکس‌برداری و دوربین فیلم‌برداری اشاره کرد. همچنین در این نسخه ویجت‌های مختلفی برای کنترل وای‌فای، بلوتوث، جی‌پی‌اس و موارد دیگر قرار داشتند.

گوشی شکست‌خورده‌ی Dell Streak که نمایشگری ۵ اینچی داشت از همین نسخه‌ی اندروید استفاده می‌کرد و در آن زمان به‌عنوان یک «گوشی هوشمند/تبلت» توصیف می‌شد.

اندروید ۲٫۰-۲٫۱ نان خامه‌ای

همه چیز درباره اندروید

در اکتبر ۲۰۰۹، یک سال بعد از عرضه‌ی اندروید ۱٫۰، گوگل نسخه‌ی ۲٫۰ این سیستم عامل را عرضه کرد. این نسخه با عنوان «نان خامه‌ای» (Eclair) معرفی شد. پشتیبانی از قابلیت تبدیل متن به گفتار، پشتیبانی از حساب‌های چندگانه، قابلیت ناوبری گوگل مپس و بسیاری از موارد دیگر از جمله ویژگی‌های جدید این نسخه از سیستم عامل اندروید محسوب می‌شدند. گوشی موتورولا Droid اولین گوشی بود که از این نسخه‌ی اندروید استفاده می‌کرد.

اندروید ۲٫۲ ماست یخی

همه چیز درباره اندروید

در مه ۲۰۱۰، نسخه‌ی ۲٫۲ اندروید با عنوان «ماست یخی» (Froyo که مخفف frozen yogurt است) عرضه شد. گوشی‌های دارای این نسخه می‌توانستند از مشخصه‌هایی همچون هات‌اسپات وای‌فای، پشتیبانی از فلش و دیگر موارد بهره ببرند.اولین گوشی نکسوس یعنی نکسوس وان هم ابتدا با نسخه‌ی ۲٫۱ اندروید عرضه شد ولی کمی بعد با نسخه‌ی ۲٫۲ به‌روزرسانی شد. بعد از این گوشی بود که گوگل تلاش کرد برای هر نسخه از اندروید، یک گوشی نکسوس را روانه‌ی بازار کند.‌

اندروید ۲٫۳ نان زنجبیلی

همه چیز درباره اندروید

در سپتامبر ۲۰۱۰، گوگل نسخه‌ی ۲٫۳ اندروید را با عنوان «نان زنجبیلی» (Gingerbread) عرضه کرد. رابط کاربری در این نسخه به‌طور گسترده بهبود پیدا کرد و قابلیت پشتیبانی از فناوری NFC هم در اندروید ۲٫۳ تعبیه شد. اولین گوشی هوشمندی که هم از این اندروید بهره می‌برد و هم سخت‌افزار NFC را داشت، گوشی نکسوس اس بود که با همکاری گوگل و سامسونگ ساخته شد.

اندروید ۳٫۰ شانه عسل

همه چیز درباره اندروید

نسخه‌ی ۳٫۰ اندروید با عنوان «شانه عسل» (Honeycomb) در فوریه‌ی ۲۰۱۱ معرفی شد. ازجمله ویژگی‌های این اندروید که برای تبلت‌ها عرضه شده بود می‌توان به بازطراحی رابط کاربری برای نمایشگرهای بزرگ اشاره کرد و همین‌طور نوتیفیکیشن‌ها در نواری در پایین نمایشگر نشان داده می‌شدند. اولین تبلتی هم که از این نسخه استفاده می‌کرد، موتورولا Xoom بود. در هر صورت این اندروید موفقیت چندانی را به دست نیاورد و گوگل بسیاری از مشخصه‌های این نسخه را در اندروید ۴٫۰ تعبیه کرد.

اندروید ۴٫۰ بستنی حصیری

همه چیز درباره اندروید

در اکتبر ۲۰۱۱، گوگل نسخه‌ی ۴٫۰ اندروید را با عنوان «بستنی حصیری» (Ice Cream Sandwich) عرضه کرد. این نسخه ویژگی‌های جدید زیادی داشت. مثلا برای اولین بار در این نسخه بود که عکس گرفتن از چهره‌ی کاربر برای باز کردن قفل گوشی امکان‌پذیر شد. البته این مشخصه خیلی ابتدایی بود ولی خب قدم اول در این زمینه محسوب می‌شد. پشتیبانی از دکمه‌های مجازی، فرمان‌های حرکتی برای رد کردن نوتیفیکیشن‌ها و اطلاع از میزان مصرف اینترنت به تفکیک اپلیکیشن‌ها، ازجمله ویژگی‌های جدید این نسخه از اندروید بود.

 

اندروید ۴٫۱-۴٫۳ آب‌نبات ژله‌ای

همه چیز درباره اندروید

اندروید ۴٫۱ یا «آب‌نبات ژله‌ای» (Jelly Bean) در ژوئن ۲۰۱۲ عرضه شد و گوگل نسخه‌های ۴٫۲ و ۴٫۳ را به ترتیب در اکتبر ۲۰۱۲ و ژوئیه ۲۰۱۳ عرضه کرد. ویژگی‌های جدید این اندروید عمدتا مربوط به موارد ظاهری بود. مثلا انیمیشن‌ها و عملکرد تاچ در این نسخه از اندروید بهبود پیدا کردند و همچنین Google Now و پشتیبانی از نسخه اندروید مرورگر کروم برای اولین بار در این نسخه معرفی شد. تبلت نکسوس ۷ هم اولین تبلت مجهز به این اندروید بود.

اندروید ۴٫۴ کیت‌کت

همه چیز درباره اندروید

اندروید ۴٫۴ «کیت‌کت» (KitKat) در سپتامبر ۲۰۱۳ عرضه شد. مهم‌ترین مشخصه‌ی این نسخه‌ی اندروید، حداقل حافظه‌ی رم برای اجرا آن بود که گوشی‌های دارای ۵۱۲ مگابایت حافظه‌ی رم می‌توانستند به‌خوبی این نسخه را اجرا کنند. همین موضوع به گوشی‌های ارزان‌قیمت اجازه می‌داد که از جدیدترین نسخه‌ی اندروید استفاده کنند. اولین گجت مجهز به این نسخه هم نکسوس ۵ بود و طبق آمار گوگل، هم‌اکنون حدود ۱۵.۱ درصد از گجت‌های اندرویدی از این نسخه استفاده می‌کنند.

اندروید ۵٫۰ آب‌نبات چوبی

همه چیز درباره اندروید

در پاییز ۲۰۱۴، گوگل با عرضه‌ی اندروید ۵٫۰ «آب‌نبات چوبی» (Lollipop)، انقلابی را در طراحی رابط کاربری اندروید ایجاد کرد. این سبک طراحی جدید با عنوان متریال دیزاین، به زبان اصلی طراحی رابط کاربری اندروید بدل شد. ازجمله‌ی دیگر تغییرات مشهود این نسخه می‌توان به تحول در بخش نوتیفیکیشن‌ها اشاره کرد. اولین گوشی مجهز به این نسخه نکسوس ۶ بود و اولین تبلت هم نکسوس ۹٫ در حال حاضر حدود ۲۹ درصد از گجت‌های اندرویدی از این نسخه استفاده می‌کنند.

اندروید ۶٫۰ مارشملو

همه چیز درباره اندروید

اندروید ۶٫۰ «مارشملو» (Marshmallow) در پاییز ۲۰۱۵ عرضه شد. این نسخه‌ی اندروید از ویژگی‌های جدیدی همچون امکان اسکرول عمودی اپ دراور، دسترسی راحت‌تر به Google Now، پشتیبانی پیش‌فرض از حسگر اثر انگشت و پشتیبانی از USB-C بهره می‌برد. نکسوس ۶P و ۵X به همراه تبلت پیکسل سی، اولین گجت‌هایی محسوب می‌شدند که به این نسخه‌ی اندروید مجهز بودند. اکثریت گجت‌های اندرویدی (حدود ۳۲.۲ درصد) از این نسخه استفاده می‌کنند.

اندروید ۷٫۰ نوقا

همه چیز درباره اندروید

نسخه‌ی ۷٫۰ اندروید با عنوان «نوقا» (Nougat) در پاییز ۲۰۱۶ عرضه شد. این نسخه‌ی اندروید ویژگی‌های جدید زیادی داشت که از بین آن‌ها می‌توان امکان تقسیم صفحه‌نمایش و استفاده‌ی هم‌زمان از ۲ اپلیکیشن و امکان جابجایی سریع بین اپلیکیشن‌ها را نام برد. گوشی‌های پیکسل، پیکسل Xl و ال‌جی V20 اولین گوشی‌های مجهز به این نسخه‌ی اندروید بودند. در حال حاضر روی حدود ۱۵.۸ درصد از گجت‌های اندرویدی، اندروید نوقا نصب شده است.

اندروید ۸٫۰ اوریو

همه چیز درباره سیستم عامل اندروید

در آگوست ۲۰۱۷، جدیدترین نسخه‌ی اندروید یعنی اندروید ۸٫۰ «اوریو» (Oreo) عرضه شد. این دومین باری است گوگل یک نام تجاری را برای اندروید انتخاب کرده. تغییرات در بخش تنظیمات، پشتیبانی از حالت تصویر در تصویر و کانال‌های نوتیفیکیشن، از جمله ویژگی‌های جدید اندروید اوریو محسوب می‌شوند. نکسوس‌های نه‌چندان قدیمی و گوشی‌های پیکسل می‌توانند این نسخه‌ی جدید را دریافت کنند و گوشی‌های پیکسل جدید هم شامل اندروید اوریو خواهند بود که انتظار می‌رود در ماه اکتبر عرضه شوند.

سخن نهایی

اگر اپل تصمیم نگیرد آیفون‌های جدیدی را با قیمت بسیار ارزان‌تر به فروش برساند، به‌نظر می‌رسد که سلطه‌ی سیستم عامل اندروید به این زودی‌ها تمام نمی‌شود. این سیستم عامل آن‌قدر انعطاف‌پذیر است که از گوشی‌های ارزان‌قیمت گرفته تا جدیدترین پرچم‌دارها از آن استفاده می‌کنند. به همین خاطر با اطمینان زیادی می‌توان گفت که پیشتازی اندروید در این عرصه ادامه‌دار خواهد بود.

شما چه فکر می‌کنید؟ آیا موفقیت اندروید همیشگی خواهد بود؟ یا اینکه در چند سال آینده یک رقیب قدرتمند دیگر برای اندروید ظاهر می‌شود؟ نظرات خودتان را در بخش کامنت‌ها برایمان بنویسید.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

Andrew E. Rubin , The creator of Andriod

اندی روبین؛ خالق اندروید، پرطرفدارترین سیستم‌عامل موبایل

[vc_row][vc_column][vc_column_text]

پراستفاده‌ترین سیستم عامل دنیا، کار او است. آیفون که معرفی شد به‌شدت بر نگرشش درباره تلفن‌های همراه تاثیر گذاشت؛ به‌طوری‌که وقتی اولین تلفن اندرویدی معرفی شد این تاثیرپذیری، به‌خوبی خود را نشان داد. بعد از جلسه‌ی غیررسمی با استیو جابز، روی تخته‌ی اتاق کارش نوشت «استیو جابز پول ناهارم را دزدید» تا نشان دهد چقدر از وی بدش می‌آید؛ اما خیلی‌ها از جمله خودِ جابز، او را مقلدی تمام‌عیار از رفتار و سکنات موسس و مدیر عامل اپل می‌دانستند.  با Dreamdesigner همراه باشید

«اندرو ای. روبین» (Andrew E. Rubin) که همه او را با نام «اندی روبین» (Andy Rubin) می‌شناسند، متولد ۲۲ام جون ۱۹۶۳ در چپکوای نیویورک آمریکا است. پدرش روان‌شناس بود، اما از روان‌شناسی در تجارت استفاده می‌کرد. او صاحب شرکتی تبلیغاتی بود که روی آخرین محصولات الکترونیک شرکت‌های مختلف کار می‌کرد. آن‌ها از ادوات مختلف عکس می‌گرفتند و با قبض‌های کارت اعتباری به خانه مردم می‌فرستادند؛ چیزی مثل تبلیغاتی که شرکت مخابرات، پشت قبض‌های تلفن انجام می‌دهد. همین هم شروع آشنایی و بعد شیفتگی او به دستگاه‌های الکترونیک بود. در این میان علاقه‌ی روبین به هر چیز که رنگ و بوی ربات داشت بیشتر نمود می‌کرد. دوره‌ی متوسطه را در زادگاهش در دبیرستان «هوریس گریلی» گذراند و در ۱۹۸۱ دیپلم گرفت. تحصیلاتش را در دانشگاه «یوتیکا»ی نیویورک (Utica College) در رشته‌ی علوم رایانه پی گرفت و مدرک لیسانس‌اش را در سال ۱۹۸۶ دریافت کرد.

15

شوق کار با ربات‌ها او را از ادامه‌ی تحصیل منصرف کرد و در همان سال به استخدام شرکت مشهور «کارل زایس» (Carl Zeiss) در آمد. در آن‌جا در بخش رباتیک مشغول شد تا روی ارتباط دیجیتال بین دستگاه‌های تحت شبکه با ادوات اندازه‌گیریِ تولید، کار کند.

کمی بعد باز هم در راستای علاقه‌اش این بار راهی سوییس شد و در یک شرکت رباتیک کار گرفت. آینده‌ی او با توجه به اشتیاقش مشخص بود اما فکرش را هم نمی‌کرد سرنوشت چه برنامه‌ای برایش دارد. در ۱۹۸۹ برای تفریح به جزیره‌ی «کیمن» (یکی از جزایر استوایی کشور جامائیکا) رفته بود که با فردی به نام «بیل کَسوِل» (Bill Caswell) آشنا شد. کسول شب قبل با همسرش دعوا کرده بود و حسابی به‌هم‌ریخته به نظر می‌رسید. آن‌دو کمی با هم صحبت کردند و نزدیکی احساسی، آن‌ها را به درد و دل برای هم واداشت. بیل کسول در شرکت اپل کار می‌کرد و وقتی با استعدادهای روبین آشنا شد به او پیشنهاد داد برای کار به این شرکت بیاید و خودش هم معرف‌اش شد. روبین دوران حضورش در اپل را بسیار مهیج توصیف می‌کند. در آن زمان اوضاع شرکت به لطف فروش بالای رایانه‌های مکینتاش خیلی خوب بود. روبین در فرهنگ کاری اپل جذب شده بود و با آن خو گرفته بود. به‌علاوه فرصتی هم برایش مهیا شده بود تا تمرین مدیریت کند و از بزرگان رهبری و مدیریت دره‌ی سیلیکون در شرکت اپل چیز یاد بگیرد. ابتدا در قسمت تولید بود ولی بعد به واحد تحقیقات منتقل شد. اپل در ۱۹۹۰ یک شرکت زیرمجموعه به نام «جنرال مجیک» (General Magic) راه انداخت؛ روبین را هم به آن‌جا فرستادند.

magic-cap

نرم‌افزار Magic Cap

جنرال مجیک قرار بود به‌طور تخصصی روی ادوات الکترونیک دستی (برای کار با دست) و ارتباطی متمرکز شود. روبین که شیفته‌ی کار و پیشرفت بود در آن‌جا هم خوب جا افتاد. خیلی زود نرم‌افزاری به نام «مجیک کپ» (Magic Cap) توسعه داد و برای گسترش کار آماده شد. اما مجیک کپ نتوانست نظر مدیران وقت اپل را به خود جلب کند و آن‌ها در نهایت این شرکت را تعطیل کردند.

شماری از توسعه‌دهندگان جنرال مجیک به همراه چند تن دیگر از اپل، شرکت «آرتمیس ریسرچ» (Artemis Research) را بنیان گذاشتند. «وب‌تی‌وی» (WebTVV) بعدا از این شرکت در آمد تا اینترنت را با تلویزیون پیوند دهد. روبین هم برای کمک به توسعه‌ی وب‌تی‌وی به آرتمیس پیوست. مایکروسافت پویای آن روزها، روی آرتمیس دست گذاشت و آخر سر هم در ۱۹۹۷ میلادی آن را خرید. اندی روبین هم به‌تبع به عضویت خانواده‌ی بزرگ مایکروسافت در آمد.

عشق رباتیک هر جا که می‌رفت همراهش بود. اما این عشق با درک نشدن از سوی بزرگان دره‌ی سیلیکون چندان بی‌دردسر هم نبود. او رباتی مجهز به یک دوربین درست کرد که در فضای کار می‌چرخید و به همه‌جا سرک می‌کشید. همه‌چیز خوب پیش می‌رفت تا این‌که اطلاعات ربات تک چشم و متصل به اینترنت روبین، به‌وسیله‌ی گروهی خارج از مایکروسافت به سرقت رفت و همه‌چیز را خراب کرد.

اندی روبین در ۱۹۹۹ از مایکروسافت بیرون رفت و چون بیکار بود در پالو آلتوی کالیفرنیا مغازه‌ای اجاره و آن‌جا را به آزمایشگاه خود تبدیل کرد.

Danger Hiptop

Danger Hiptop

چندی بعد ایده‌ی محصول جدیدی به ذهنش رسید؛ برای کار روی این ایده با چند نفر از همکاران قدیمی، «شرکت دنجر» (.Danger Inc) را تاسیس کرد. نتیجه‌ی کار، موفقیت‌آمیز از آب در آمد و دستگاه «هیپ‌تاپ» (Hiptop) آن‌ها که در بازار به «سایدکیک» (Sidekick) مشهور شده بود سر و صدای زیادی به پا کرد. روبین درباره‌ی آن گفت: «می‌خواستیم دستگاهی به اندازه‌ی یک شکلات تخته‌ای (بار یا تبلت) درست کنیم که زیر ۱۰۰ دلار قیمت داشته باشد و بتواند با اسکن اشیا، اطلاعات مربوط به آن‌ها را از اینترنت استحصال کند. در آخر هم رادیو و فرستنده را به آن اضافه کردیم.»

شاید امروز آن دستگاه چیز خاصی به نظر نرسد اما در زمان خود با آن قیافه‌ی ناآشنا برای مردم خیلی عجیب به نظر می‌رسید. آن‌طور که روبین می‌گوید دستگاه به امکان دریافت/ارسال داده و مکالمه‌ی تلفن هم مجهز بوده. اما در آن موقع، دید درستی نسبت به دستگاه نبود و همه می‌پرسیدند که آیا این یک PDA (دستیار دیجیتال شخصی) است یا یک تلفن همراه؟ شاید تجمیع این دو برای مردمان آن روزگار دور از ذهن به نظر می‌رسیده. به عقیده‌ی روبین نگاه همه اشتباه بود؛ آن‌ها قادر به درک این موضوع نبودند که این دستگاه می‌تواند بستر جدیدی برای توسعه‌دهندگان شخصی باشد. البته حالا که دستگاه‌های مبتنی بر iOS اپل و اندروید گوگل دنیا را فتح کرده‌اند و میلیون‌ها اپلیکیشن ساخته‌ی توسعه‌دهندگان مختلف در بازارهای آن‌ها وجود دارد صحبت‌های روبین بدیهی به نظر می‌رسد. دنجر خدماتش را به شرکت مخابراتی T-Mobile آمریکا عرضه کرد و این چنین کارها به‌خوبی پیش می‌رفت.

اندی روبین

در سال ۲۰۰۲ روبین به دانشگاه استنفورد دعوت شد تا درباره سایدکیک سخن‌رانی کند. اگرچه این دستگاه بازار را تکان نداد ولی از لحاظ فنی بسیار اهمیت داشت. از قضای روزگار «لری پیج» (Larry Page) و «سرگی برین» (Sergey Brin) موسسان گوگل هم در آن سخنرانی حضور داشتند و بعد از پایان جلسه اولین بار با روبین دیدار کردند. لری پیج، سایدکیک را به سانِ بالی می‌دید که می‌تواند موتور جست‌وجوگر گوگل را به پرواز در آورد. اما تا به نتیجه رسیدن این موضوع و محقق شدن «تلفن گوگل» چند سالی زمان لازم بود.

اندی روبین کمی بعد در سال ۲۰۰۴ دنجر را ترک کرد. ابتدا به سراغ صنعت دوربین‌های دیجیتال رفت ولی خیلی زود به خاطر بازار نه‌چندان بزرگ آن از ادامه کار منصرف شد. [به نظر می‌رسد ایده‌ی همراهی یک دوربین با دستگاه‌ها و ربات‌ها در همه‌ی ایده‌های روبین حضور داشته. شاید در زمانی او سال‌ها جلوتر را می‌دید که خیلی از متخصصان، وجود یک دوربین روی دستگاه‌ همراهی مثل تلفن را بیهوده می‌دانستند؛ حال آن‌که امروز به ضرس قاطع یکی از مهم‌ترین فاکتورهای دستگاه‌های هوشمند است]

جالب است بدانید در سال ۲۰۰۸ باز سر و کله‌ی مایکروسافت پیدا شد و دنجر را هم با پرداخت ۵۰۰ میلیون دلار به تملک خود در آورد. [شلختگی در تصمیم‌گیری‌های شرکت مایکروسافت بی‌داد می‌کند و ظاهرا این مساله ریشه‌ای طولانی در این شرکت دارد. شاید اگر فقط برای همین شرکت دنجر برنامه‌ی درستی می‌داشت و با عقل سلیم و نه به قصد کلکسیون، آن را می‌خرید امروز شاهد دست‌وپا زدن اهالی ردموند برای حفظ سیستم عامل عزیزشان نبودیم].

6

روبین که در سال ۲۰۰۳ با همکاران و هم‌فکرانش شرکتی به نام اندروید تاسیس کرده بود، این بار به سراغ ایده‌ی سیستم عاملی برای دستگاه‌های همراه رفت. خودش می‌گوید: «اندروید از یک ایده‌ی ساده شروع شد: فراهم کردن بستر موبایلیِ قدرتمند و البته متن‌باز که بتواند مسیر نوآوری‌های بعدی را هموار کند.»

در جولای ۲۰۰۵ به محض معرفی سیستم عامل اندروید، لری پیج که در طی این مدت فعالیت‌های شرکت اندروید را زیر نظر داشت به‌سرعت عمل کرد و اندروید را با تمام کارکنانش به مجموعه‌ی گوگل افزود. هیچ‌وقت مبلغ دقیق این معامله اعلام نشد؛ اما تخمین‌ها حول عدد ۵۰ میلیون دلار می‌چرخند [مقایسه کنید با مبلغ ۵۰۰ میلیون دلاری پرداختی مایکروسافت برای دنجر]. گوگل طی اعلامیه‌ای گفت که این خرید شامل همه دارایی‌های شرکت اندروید اعم از فناوری‌ها، منابع مادی و انسانی آن می‌شود. به‌جز خود اندی روبین چندین نفر از نخبگانی که با او در شرکت‌های جنرال مجیک و دنجر کار می‌کردند هم به دعوت او به گوگل پیوستند تا کار شبانه‌روزی روی تلفن هوشمند گوگل را شروع کنند.

بیوگرافی روبین

اپل دو سال بعد در سال ۲۰۰۷ آیفون را به دنیا معرفی کرد. این‌طور که می‌گویند موقع کنفرانس معرفی آیفون، روبین داخل تاکسی بوده و مراسم را در راه دنبال می‌کرده؛ روبین با مشاهده آیفون و ظاهر خیره‌کننده‌اش متوجه می‌شود که هرچه تا آن موقع در نظر داشته‌اند را باید دور ریخته و از نو شروع کنند. به همین خاطر به‌سرعت از راننده می‌خواهد برگردد تا با همکارانش در این‌باره صحبت کند. یکی از همکاران روبین می‌گوید: «می‌دانستیم که اپل می‌خواهد یک تلفن معرفی کند. همه می‌دانستند. اما فکرش را هم نمی‌کردیم آن تلفن این‌قدر خوب باشد». سیستم عامل گوگل (اندروید) در آن زمان آماده شده بود ولی در مقایسه با iOSS واقعا بد به نظر می‌رسید. این شد که ناچار شدند عرضه‌ی آن را مدام به تاخیر بیندازند و بیشتر روی نرم‌افزار کار کنند.

روبین

سرانجام نتیجه‌ی کار تیم اندروید اولین بار روی تلفن HTC Dream به کار گرفته شد. سیستم عامل نهایی به‌خوبی iOS نبود ولی به اندازه‌ی کافی به آن شباهت داشت که برای «استیو جابز» (Steve Jobs) خاطرات «بیل گیتس» (‌Bill Gates) و ویندوز را تداعی کند. نقل است که تا پیش از این مساله، استیو جابز به لری پیج و سرگی برین اعتماد داشته [درست مثل اعتمادی که اوایل به بیل گیتس داشت.]، خصوصا این‌که مدیر عامل وقت گوگل،«اریک اشمیت» (Eric Schmidt) عضو هیات مدیره‌ی اپل هم بود. هر سه‌ی این‌ها هم به جابز اطمینان داده بودند که اندروید کاملا با آیفون فرق خواهد داشت.

بیوگرافی اندی رابین

اما همه‌ی این اعتماد بعد از مشاهده‌ی دستگاه اندرویدی جدید رنگ باخت و باز به جابز گوش‌زد کرد که در دنیای تجارت هم مانند دنیای سیاست، عاملی به نام «اعتماد» به معنای دقیق کلمه وجود ندارد. هرچه هست سود است و منفعت؛ و اگر همکاری و همراهی‌ای صورت می‌گیرد بر سر اشتراک این سود‌ها و منافع است.

اندی روبین

جابزِ عصبانی برین، پیج، اشمیت و البته روبین را به جلسه‌ای خصوصی دعوت کرد تا از آن‌ها توضیح بخواهد. آن طور که بعدها اطلاعاتی از این نشست خصوصی بیرون آمد صحبت‌های آن‌ها کاملا بی‌پرده و رک بوده. جابز که هیچ‌وقت نه از اندی روبین و نه از آدمک سبزش خوشش نمی‌آمد به‌شدت به او توپیده و روبین را به تقلید متهم کرده بود. استیو جابز در این جلسه به روبین گفته، راه رفتن و حرف زدن و عینکی که می‌زند همه‌و‌همه تقلید مضحکی از او است و حالا هم که سیستم عامل iOS را کپی کرده.

8

از قرار معلوم علی‌رغم مشاجره‌ی لفظی جابز و روبین، مدیران گوگل به مدیر عامل اپل قول تغییرات گسترده می‌دهند؛ طوری‌که روبین از این تصمیم عصبانی می‌شود. او معتقد بود ادعای جابز مبنی بر داشتن پتنت بر تمام جزییات آیفون بی‌پایه است و آن‌ها نباید در اندروید تغییری بدهند. به‌هرحال به نظر نمی‌رسد با وجود وعده‌ای که پیج به جابز داد خیلی روی حرفش ایستاده باشد؛ چراکه هنوز هم گوگل به‌خاطر اندروید ناچار به پرداخت غرامت به صاحبان پتنت‌های مختلف است. البته خود اندی روبین نیز مالکیت ۱۷ پتنت را در اختیار دارد که اکثر آن‌ها ابداعات او در مورد اندروید هستند و گوگل از آن‌ها استفاده می‌کند.

زندگی نامه اندی روبین

به‌هرحال اندروید زیر نظر مستقیم خالق خود مرزها را در نوردید و تا سال ۲۰۱۳ پر‌مصرف‌ترین سیستم عامل دنیا روی تلفن‌های هوشمند و تبلت‌ها شد. اندی روبین بعد از قریب به ده سال حضور در گوگل سِمتش را به «ساندار پیچای» واگذار کرد. ابتدا برای مدت کوتاهی عهده‌دار بخش رباتیک گوگل شد اما نهایتا در اکتبر ۲۰۱۴ این شرکت را ترک کرد.

بیوگرافی خالق اندروید

روبین بعد از ترک گوگل به همراه چند نفر دیگر یک شرکت شتاب‌دهنده برای شرکت‌های نوپای فناوری و به‌خصوص سخت‌افزاری راه انداخت. او برای راه‌اندازی این شتاب‌دهنده که «پلی‌گراند گلوبال» (Playground Global) نام دارد، از شرکت‌ها و موسسات زیادی سرمایه دریافت کرد که گوگل هم جزو آن‌ها بود. در حال حاضر اندی روبین در این مرکز شتاب‌دهنده فعالیت می‌کند.

‌‌‌‌‌       ‌

به نظر شما قوانین پتنت و ثبت اختراع کمکی به مخترعین‌اند یا مانعی برای نو‌آوری‌های بیش‌تر؟ فکر نمی‌کنید علت ناتوانی پیشرفت فنی-تجاری بسیاری از کشورهای جهان سوم و در حال توسعه عدم رعایت حقوق مولفان و صاحبان آثار است؟ در مورد اندروید چطور، با استیو جابز موافقید یا به نظرتان کار اندی روبین درست بود؟ آیا اگر مدیران گوگل در آن نشست به قولی که به جابز داده بودند عمل می‌کردند امروز نامی از اندروید مانده بود؟

شبکه‌ی اجتماعی اندی روبین:

توییتر[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

?How iphoneX improves the technology world?>

آیفون X چگونه دنیای تکنولوژی را پیش می‌برد؟

[vc_row][vc_column][vc_column_text]آیفون X - آیفون 10[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text]

اپل امشب از آیفون X یا همان آیفون ۱۰ رونمایی کرد. آیفونی که به مناسبت دهمین سالگرد معرفی اولین آیفون، پس از سال‌ها تغییراتی اساسی در طراحی آن داده شده است. بسیاری از افراد حتی پیش از معرفی این آیفون، از این سخن می‌گفتند که ویژگی‌های جدید آیفون X را پیش از این در گوشی‌های دیگر دیده بوده‌ایم. البته ما ترجیح می‌دهیم به جای بحث کردن در مورد این که ویژگی‌های آیفون X تا چه حد جدید یا نوآورانه هستند، در مورد تاثیر آن‌ها در دنیای تکنولوژی صحبت کنیم.

کمتر کسی در این که آیفون نسل اول یک محصول انقلابی بوده است شک دارد. زمانی که استیو جاوبز در سال ۲۰۰۷ اولین آیفون را معرفی کرد، موجی در دنیای گوشی‌های هوشمند به راه افتاد که در نتیجه‌ی آن شکل و شمایل این گجت‌ها برای همیشه دگرگون شد. با این حال از آن زمان تا کنون هر سال به تعداد افرادی که معتقد هستند اپل نوآوری خاصی در محصولاتش ندارد اضافه می‌شود. باید بپذیریم که تا حد زیادی حق با این افراد است. ولی این موضوع منافاتی با این ندارد که هنوز اپل نقشی کلیدی در پیش رفتن تکنولوژی و جا افتادن نوآوری‌ها در این حوزه بازی می‌کند.

بدون شک در تاریخ اپل علاوه بر آیفون نسل اول، محصولات و نوآوری‌های انقلابی دیگری هم می‌توان پیدا کرد. برای مثال سیری به عنوان اولین دستیار صوتی در گوشی‌های هوشمند که برای اولین بار روی آیفون ۴s قرار داشت، جریانی را آغاز کرد که در سال ۲۰۱۷ به یکی از مهم‌ترین ترندهای دنیای تکنولوژی تبدیل شده است. ولی نکته‌ی مهم این است که اپل بیش از نوآوری، با اجرا کردن صحیح و کارآمد ایده‌هایی که شرکت‌های دیگر پیش از آن موفق به اجرای درست یا کامل آن نشده بوده‌اند به دنیای تکنولوژی خدمت کرده است.

حتی در مورد آیفون نسل اول هم می‌توان همین الگو را پیدا کرد. این ال‌جی بود که اندکی پیش از اپل در گوشی ال‌جی پرادا برای اولین بار از صفحه‌نمایش لمسی خازنی استفاده کرد. ولی رابط کاربری متفاوت و مناسب آیفون موجب محبوبیت این تکنولوژی شد. همین‌طور پیش از سیری تلاش‌های بسیاری زیادی در زمینه‌ی تکنولوژی تشخیص مکالمه و دستیار صوتی صورت گرفته بود. ولی ترکیب درست این تکنولوژی با گوشی هوشمند در آیفون ۴s به پذیرفته شدن آن از سوی سایر شرکت‌ها کمک کرد.

آیفون X - آیفون 10

اساسا اپل به این معروف است که خیلی دیر از تکنولوژی‌های جدید استقبال می‌کند. شاید این موضوع از سوی برخی محافظه‌کاری بیش از حد تلقی شود، ولی تا حد زیادی به اپل شخصیت شرکتی را داده که آزمون و خطایش را در بازار محصولاتش انجام نمی‌دهد. زمانی که اپل از یک تکنولوژی استفاده می‌کند، تقریبا همه مطمئن می‌شوند که آن تکنولوژی خاص به بلوغ لازم برای استفاده‌ی گسترده رسیده است. و همین موضوع به پذیرفته شدن عمومی آن تکنولوژی یا ترند از سوی شرکت‌ها و کاربران بیشتر کمک می‌کند.

بنابراین درست است که تکنولوژی‌هایی نظیر صفحه‌نمایش کم‌حاشیه را پیش از آیفون X در گوشی‌های دیگری نظیر گلکسی S8، ال‌جی G6 و شیائومی Mi Mix دیده بودیم، یا ممکن است برخی اولین تلاش‌ها برای جایگزینی حسگر اثر انگشت را، اسکنر عنبیه بدانند، ولی حال که اپل در آیفون XX از این تکنولوژی‌ها استفاده کرده است، باید منتظر باشیم تا به زودی آن‌ها را در گوشی‌های بیشتری ببینیم.

البته چیزهایی که گفتیم علاوه بر نقش اپل، به نقش برجسته‌ی سایر شرکت‌ها در پیشرفت تکنولوژی هم اذعان دارد. اگر تمام شرکت‌ها مثل اپل محافظه‌کار باشند، چه کسی قرار است تکنولوژی‌های جدید را برای اولین بار در شرایط واقعی بیازماید. در واقع این خوشبختی اپل است که هر زمان نیاز به آزمودن یک تکنولوژی جدید در بازار باشد، رقیبی وجود دارد که برای این کار داوطلب شود. این را هم نباید فراموش کنیم که دنیای سال ۲۰۱۷ با دنیای سال ۲۰۰۷ یا حتی ۲۰۱۰ تفاوت بسیار زیادی دارد. فاصله‌ی شرکت‌ها هر روز کمتر می‌شود و به همین دلیل دیگر نباید منتظر آیفونی باشیم که در حد آیفون نسل اول انقلابی باشد.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text][/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][grve_single_image image_type=”image-link” link=”url:http%3A%2F%2Fwww.telegram.me%2Fdreamdesigner|title:%DA%A9%D8%A7%D9%86%D8%A7%D9%84%20Dream%20Designer|target:%20_blank” align=”center” image=”3903″][/vc_column][/vc_row]

Successfull iranians of Silicon Valley

با ایرانیان موفق سیلیکون‌ولی آشنا شوید

[vc_row][vc_column][vc_column_text]
با ایرانیان موفق سیلیکون‌ولی آشنا شوید

اوبر یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های همسفری دنیا به حساب می‌آید که در کشورهای مختلفی فعالیت می‌کند. این اتفاق برای بسیاری از ایرانیان هیجان‌انگیز بود اما از همه مهمتر این پیغام را انتقال می‌داد که ایرانی‌های فعال در حوزه تکنولوژی کشور آمریکا قدرتمندتر از همیشه شده‌اند و می‌توانند شرکت‌های بزرگ را هم اداره کنند.  به همین مناسبت بد نیست نگاهی داشته باشیم به ایرانی‌هایی که در سیلکون‌ولی سرشناس هستند و بسیاری از شرکت‌های بزرگ دنیا را می‌چرخانند.

۱ – دارا خسروشاهی: مدیرعامل شرکت اوبر و مدیرعامل سابق شرکت اکسپدیا

۲ – علی و هادی پرتویی: علی بنیانگذار LinkExchange و هادی هم بنیانگذار Tellme Networks است. هر دوی این شرکت‌ها توسط مایکروسافت خریداری شدند. این دو برادر از اولین سرمایه‌گذارهای فیسبوک، دراپ‌باکس،  AirBnB، اوبر، Zappos و کلی استارتاپ دیگر بوده‌اند. این دو نفر الان سایت Code.org را راه‌اندازی کرده‌اند. سایتی که در آن دانش کامپیوتری و برنامه نویسی به دانش آموزان، آموزش داده می‌شود.

۳ – امیر خسروشاهی: بنیانگذار شرکت Nervana که در حوزه هوش مصنوعی فعالیت می‌کند. این شرکت توسط اینتل با مبلغ ۴۰۰ میلیون دلار خریداری شد.

۴ – شروین پیشه‌ور: بنیانگذار شرکت هایپرلوپ و یکی از بنیانگذاران شرکت Sherpa Capital. او قبلا یکی از مدیران شرکت Menlo Ventures بود که از جمله سرمایه‌گذاران اوبر به حساب می‌آید. او سیستم عامل WebOS را هم ساخته بود.  این سیستم عامل توسط ال‌جی خریداری شد و اکنون روی تلویزیون‌های این شرکت مورد استفاده قرار میگیرد.

شروین پیشه‌ور

۵ – پیر امیدیار: بنیانگذار سایت eBay.

۶ – پژمان نوزاد: بنیانگذار شرکت Pear Ventures  که بعدا روی دراپ‌باکس، LendingClub، Gusto،Guardant Health، Philz Coffee،DoorDash سرمایه‌گذاری کرد. او قبلا روی PayPal هم سرمایه‌گذاری کرده بود. او یکی از موفق‌ترین ایرانی‌های سیلیکون‌ولی به حساب می‌آید که می‌شود از روی رندگی او فیلم ساخت.

۷ – آرش فردوسی: بنیانگذار دراپ‌باکس.

۸ – امید کردستانی: کردستانی هم از جمله اشخاص معروف دنیای تکنولوژی به حساب می‌آید. او قبلا یکی از مدیران گوگل بود و در حال حاضر رییس هیات مدیره توییتر است.

امید کردستانی

۹ – باب مینر: بنیانگذار Oracle.

۱۰ – کیوان بیکپور: بنیانگذار سرویس Periscope که بعدا توسط توییتر خریداری شد.

۱۱ – بابی یزدانی: بنیانگذار شرکت Cota Capital،Signatures Capital که روی گوگل، دراپ‌باکس، اوبر، Bonobos، Bina و Salesforce سرمایه‌گذاری کرد.

۱۲ – سعید احمدی: بنیانگذار و مدیرعامل شرکت Plug and Play Tech Center که یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های سرمایه‌گذار روی استارتاپ‌ها به حساب می آید.

۱۳ – شان راد:  بینانگذار Tinder!.

۱۴ – لیلی سرافان: مدیرعامل شرکت Home Care Assistance با بیش از ۶۵۰۰ کارمند. ارزش این شرکت به ۲۰۰ میلیون دلار می‌رسد.

۱۵ – علی روغنی: مدیرعامل شرکت YCombinator Continuity که اکنون ۱ میلیارد دلار ارزش دارد. او قبلا مدیر ارشد مالی شرکت‌ پیکسار بود و بعدا هم به عنوان مدیر عملیاتی توییتر فعالیت کرد.

۱۶ – کامران الهیان: رییس هیات مدیره و بنیانگذار شرکت Global Catalyst Partners. او قبلا شرکت Cirrus Logic را تاسیس کرده بود.

۱۷- محسن معظمی: او یکی از مدیران شرکت Columbus Nova Technology Partners بود. حتی به عنوان معاون رییس هم در شرکت Cisco فعالیت می‌کرده است. او سیستم Stanford Business را هم تاسیس کرد که بعدا توسط شرکت Kurt Salmon Associates خریداری شد.

۱۸ – شن تجارتی: رییس و مدیرعامل شرکت Honeywell’s High Growth Regions که در خاورمیانه، آسیا، آفریقا و اروپای شرقی فعالیت می‌کند. تجارتی در لیست ۱۰۰ فرد پولدار سایت Fortune در مکان ۷۳ قرار دارد.

۱۹ – حسین اسلامبولچی: بنیانگذار شرکت AT&T Labs و مدیر ارشد فناوری سابق شرکت AT&T بود.

حسین اسلامبولچی

۲۰ – فرهاد محیط: او بنیانگذار سرویس Flipagram، BizRate و Shopzilla بود که همه آن‌ها توسط شرکت‌های دیگر خریداری شدند.

۲۱ – علی وهابزاده: بنیانگذار شرکت Chariot که توسط شرکت فورد خریداری شد.

۲۲ – داریان شیرازی: بنیانگذار شرکت Radius که یک شرکت بازاریابی برای کسب و کارهای کوچک بود. ارزش این شرکت به ۸۰ میلیون دلار رسید.

۲۳- فرزاد ناظم: مدیر ارشد فناوری سابق شرکت یاهو که در حال حاضر به همراه همسرش نوشین هاشمی شرکت Hand Foundation و بسیاری از سازمان‌های دیگر را مدیریت می‌کنند.

۲۴ – سالار کمانگر: مدیرعامل سابق یوتیوب. او با ۷ کارمندی که با آن‌ها یوتیوب را تاسیس کرده بود به گوگل پیوست.

۲۵ – پدرام کیانی: رییس مهندسان شرکت اوبر.

۲۶ – بیژن ثابت: او در شرکت Spark Capital شریک بود که بعدا روی توییتر و Tumblr سرمایه‌گذاری کرد.

۲۷ – شاهین فرشچی: یکی از شریک‌های شرکت Lux Capital بود که روی شرکت‌هایی سرمایه‌گذاری می‌کرد که می‌توانستند در آینده تکنولوژی‌های جدید و یا مهندسان حرفه‌ای تربیت کنند.

۲۸ – تورج پرنگ: معاون رییس GoDaddy است. قبلا هم به عنوان مدیر عملیاتی UpCounsel فعالیت می‌کرد. او شرکت Jaxtr را تاسیس کرد که بعدا توسط شرکت‌های دیگر خریداری شد.

۲۹ – شایان زاهد و الکس مهر: بنیانگذاران اپلیکیشن Zoosk که اکنون ۱۸۰ میلیون دلار ارزش دارد.

۳۰ – بابک پهلوان و نیما اصغربیگی: بنیانگذاران شرکت CleverSense که بعدا توسط گوگل خریداری شد. این دو نفر در حال حاضر از مدیران گوگل به حساب می‌آیند.

۳۱ – امین ذوفنون: او اکنون در سمت معاون رییس بخش توسعه کسب و کار فیسبوک فعالیت می‌کند.  او قبلا چنین نقشی را هم در شرکت گوگل داشت.

امین ذوفنون

۳۲ – نرگس بنی‌سعیدی: بنیانگذار و مدیرعامل شرکت Bina Technologies است که از جمله شرکت‌های فعال در حوزه بیوانفورماتیک به حساب می‌آید. این شرکت توسط شرکت Roche خریداری شد. بنی‌سعیدی در حال حاضر به عنوان معاون رییس شرکت Roche فعالیت می‌کند.

۳۳ – کیوان مهاجر: بنیانگذار و رییس هیات مدیره شرکت SoundHound است که زمینه هوش مصنوعی و تشخیص زبان توسط هوش مصنوعی فعالیت می‌کند. این شرکت در حال حاضر ۷۵ میلیون دلار ارزش دارد.

۳۴ – حسام اسفندیارپور: بنیانگذار و رییس هیات مدیره شرکت Genapsys. این شرکت ۴۵ میلیون دلار ارزش دارد.

۳۵ – مصطفی رونقی: مدیر ارشد فناوری شرکت Illumina. این شرکت در زمینه توالی‌یابی ژنتیک فعالیت می‌کند و ارزش بازار آن به ۲۸ میلیارد دلار می‌رسد.

مصطفی رونقی

۳۶- امیرعلی طلاساز: بنیانگذار و مدیرعامل شرکت Guardant Health که همین چند وقت پیش بیش از ۵۵۰ ملیون دلار سرمایه‌گذاری خطرپذیر برای تشخیص سرطان به وسیله آزمایش خون انجام داد.

نیما قمصری: مدیرعامل شرکت Blend که سرویس‌هایی برای حساب درآمد و هزینه‌ها به شرکت‌های مختلف ارایه می‌کند. این شرکت با همین سرویس‌ها درآمد ۱۶۰ میلیون دلاری داشته است.

 

در کل تعداد ایران‌های فوق در سیلکون‌ولی به این افراد ختم نمی‌شود. ایران‌های موفق بیشتر از اینها‌ هستند و قطعا در آینده از آن‌ها بیشتر می‌شنویم. ایرانیان موفقی مثل دکتر فیروز نادری و دکتر نادر انقطاع هم برخی دیگر از این افراد به حساب می‌آیند.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

ای آر کیت اپل

چرا آیفون ۸ انقلاب بعدی اپل نیست؟

[vc_row][vc_column][vc_column_text]

مقلدها

آیفون 8 انقلاب بعدی اپل نیست - واقعیت افزوده - ARKit

تولیدکنندگان سخت‌افزار در سرتاسر دنیا، گوشی‌های هوشمند شبیه آیفون را با قیمتی بسیار کمتر تولید می‌کنند. دیگر مهم نیست چه کسی اولین بار یک قطعه‌ی سخت‌افزاری را طراحی کرده است، زیرا در نهایت همه از او کپی‌برداری خواهند کرد. البته در نهایت ماشین بازاریابی اپل سلطان بلامنازع این عرصه است، اما عناصر معرفی شده در آیفون، خیلی زود در انواع و اقسام گوشی‌های اندرویدی دیده می‌شوند.

در حقیقت، در دنیای امروز که سرشار از افشاگری‌ها است، بسیاری از ویژگی‌های جدید آیفون، قبل از عرضه‌ی این گوشی، در سایر گوشی‌ها دیده می‌شود. در این اوضاع عجیب‌وغریب، برخی از شرکت‌ها هم، گجت‌های چند صد دلاری‌شان را بر اساس عکس‌های غیررسمی از محصولات و سخت‌افزارهای اپل می‌سازند.

البته به‌زودی فاصله‌ی آیفون و گوشی‌های اندرویدی بیشتر می‌شود. البته نه ازنظر سخت‌افزاری؛ گوشی‌های اندرویدی از این لحاظ چندان مشکلی ندارند. همین حالا سامسونگ بهترین نمایشگرهای جهان را می‌سازد، موتورولا گوشی‌های ماژولار خوبی را روانه‌ی بازار می‌کند و گوشی پیکسل گوگل دارای بهترین دوربین در بین گوشی‌های هوشمند است. اما در میان این رقابت سخت‌افزاری، برگ برنده‌ی اپل، ARKit خواهد بود.

جادوی پردازنده‌های گرافیکی اپل

اکثر بازی‌های برتر و اپلیکیشن‌هایی با گرافیک سنگین، ابتدا برای iOS و سپس برای اندروید توسعه می‌یابند. با وجود عملکرد یکسان بیشتر اپلیکیشن‌ها در این دو سیستم‌عامل، معمولا از لحاظ ظاهری تفاوت زیادی با یکدیگر دارند. این قضیه سابقه‌ای طولانی دارد؛ تا حدی که در سال ۲۰۱۲ فیسبوک متوجه شد که توسعه‌دهندگان این شرکت توجه کمی به اندروید نشان می‌دهند و به همین خاطر با برنامه‌های تشویقی تلاش کرد توجه این افراد را به سمت اندروید جلب کند.

گرایش توسعه‌دهندگان به اپل، صرفا به دلایل مادی نیست. یکی از دلایل این گرایش، روند ساخت سخت‌افزارهای اپل است که در آن پردازنده‌ها دقیقا مطابق با نیازهای تعریف‌شده، طراحی و ساخته می‌شوند. یکی از معدود شرکتی که از این نظر می‌تواند موقعیتی مشابه با اپل داشته باشد، شرکت سامسونگ است که پردازنده‌های اگزینوس را می‌سازد.

ARKit و واقعیت افزوده چه هستند؟

آیفون 8 انقلاب بعدی اپل نیست - واقعیت افزوده - ARKit

واقعیت افزوده (Augmented Reality) یک لایه‌ی دیجیتالی از محتوا است که از زاویه دید دوربین موبایل، تبلت، وب کم، عینک و … روی دید کاربر قرار می‌گیرد و به این طریق اطلاعات و یا اشیاء جدیدی را به محیط واقعی اضافه می‌کند. این لایه در مواردی می‌تواند در تعامل با کاربر باشد و دستوراتی را از محیط واقعی دریافت نماید. یکی از وظایف اصلی واقعیت افزوده، تشخیص موقعیت در محیط است. این یعنی، وقتی‌که کاربر با استفاده از واقعیت افزوده یک درخت گرافیکی را در وسط خیابان می‌بیند، در زمان حرکت هم بتواند درخت مذکور را از زوایای مختلف مشاهده کند، بدون این‌که در موقعیت درخت گرافیکی تغییری ایجاد شود. به‌صورت ایدئال، چنین عملکردی باید آن‌قدر خوب باشد که به چشم کاربر طبیعی جلوه کند.

چندی پیش، اپل ARKit را برای توسعه‌دهندگان عرضه کرد. این «کیت توسعه‌ی نرم‌افزار» (SDK) به توسعه‌دهندگان اجازه می‌دهد که برای آیفون و دیگر گجت‌های همراه با پردازنده‌ی اپل (مانند آیپد)، اپلیکیشن‌هایی سازگار با واقعیت افزوده توسعه دهند. با وجود ARKit، توسعه‌دهندگان از تجربه‌ی چندساله‌ی اپل درزمینه‌ی واقعیت افزوده بهره می‌برند. علاوه بر این، توسعه‌دهندگان از الگوریتم‌های سیستم «مسافت‌پیمایی لَختیایی بصری» (Visual Inertial Odometry) اپل استفاده می‌کنند که با توجه به حسگرهای آیفون تنظیم شده‌اند.

تاثیر ARKit

بر اساس تخمین یکی از شرکت‌های سرمایه‌گذاری، در حال حاضر ۷۱۵ میلیون آیفون فعال در جهان وجود دارد. این آمار برای دسامبر ۲۰۱۶ اعلام‌شده، پس احتمالا هم‌اکنون این تعداد بیشتر هم شده است. هرکدام از گجت‌های اپل که از پردازنده‌ی A9 و مدل‌های بالاتر استفاده می‌کنند، قابلیت پشتیبانی از ARKit را دارند. این پردازنده برای اولین بار همراه با آیفون ۶ اس و ۶ اس پلاس معرفی شد.

آیفون 8 انقلاب بعدی اپل نیست - واقعیت افزوده - ARKit

جدول بالا کاری از گروه ARtillry است؛ تمرکز اصلی این گروه تحلیلگر روی تکنولوژی‌های واقعیت افزوده و واقعیت مجازی قرار دارد. بر اساس آمار این گروه، هم‌اکنون ۳۸۱ میلیون آیفون در حال استفاده وجود دارد که می‌توانند از ARKit پشتیبانی کنند (آیپدها در این آمار لحاظ نشده‌اند). همچنین آن‌ها تخمین می‌زنند که تا پایان سال جاری، ۳۲ میلیون آیپد فعال وجود خواهد داشت که از ARKit پشتیبانی می‌کنند.

اپل ARKit را در تاریخ ۵ ژوئن ۲۰۱۷ و در کنفرانس WWDC معرفی کرد. این معرفی مدت‌ها بعد از معرفی پروژه‌ی واقعیت افزوده‌ی گوگل تحت نام «پروژه‌ی تانگو» (Project Tango) صورت گرفت، اما از آن زمان فقط گوشی لنوو Phab 2 Pro عرضه‌شده که از این پلتفرم پشتیبانی می‌کند. درصورتی‌که در عرض چند هفته پس از این که ARKit در اختیار توسعه‌دهندگان قرار گرفت، تعداد زیادی پروژه‌ی فوق‌العاده جذاب طراحی شده با آن ظاهر شد.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text]

زمانی که پروژه‌ی تانگو معرفی شد، شور و اشتیاق زیادی را در بین طرفداران تکنولوژی ایجاد کرد و مقالات امیدوارکننده‌ی زیادی درباره‌ی آن نوشته شد. با وجود این که پلتفرم واقعیت افزوده‌ی گوگل چندان هم ضعیف نیست، اما این اپل است که واقعیت افزوده را به پدیده‌ای همه‌گیر تبدیل خواهد کرد.

یک مسیر طولانی

اپل در چند سال گذشته مشغول کار روی واقعیت افزوده بوده است. با کمی جست‌وجو، به پتنتی از اپل برمی‌خوریم که در جولای ۲۰۱۱ با عنوان «نمایشگرهای واقعیت افزوده‌ی تعاملی و هماهنگ برای گجت‌های چندمنظوره» معرفی شده است. اپل در فوریه‌ی ۲۰۱۰ هم پتنتی با عنوان «نقشه‌های واقعیت افزوده» به ثبت رسانده است.

تیم کوک، مدیرعامل اپل، در فوریه‌ی ۲۰۱۷ اعلام کرد: «واقعیت افزوده، ایده‌ی بزرگی در حد گوشی هوشمند است». او ادامه می‌دهد: «گوشی هوشمند برای همه‌ی افراد است. ما آیفون را برای یک جمعیت، کشور یا بازار خاصی عرضه نمی‌کنیم. این گوشی برای همه‌ی افراد است. گمان می‌کنم که وسعت عملکرد واقعیت افزوده هم به همین اندازه باشد».

اپل معمولا بدون بررسی همه‌جانبه، چنین نظراتی را اعلام نمی‌کند. در آینده‌ی نزدیک، واقعیت افزوده‌ی اپل به پدیده‌ای بزرگ بدل می‌شود و آیفون بعدی در مرکز این رنسانس واقعیت افزوده قرار خواهد داشت.

کاربران معمولی، آیفون بعدی را با توجه به طراحی جدید و صفحه‌نمایش پیشرفته‌اش می‌خرند. اما بخش مهم این گجت، قطعات سخت‌افزاری درون آن است که همانند یک کلید، دری را به تجربه‌ای واقع‌گرا از واقعیت افزوده باز می‌کند. پس از آن، بسیاری از طرفداران اپل، و کاربران گوشی‌های دیگر، خواستار خرید آیفون جدید برای تجربه‌ی این جادوی شگفت‌انگیز خواهند بود.

‌[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

بیشتر ما در طول زندگی حداقل یک‌بار نشانه‌های افسردگی را تجربه کرده‌ایم. شاید بعد از تولد اولین فرزند، دوره‌ی کنکور، شاید هنگام ورود به محل کار جدید و یا بعد از یک جدایی عاطفی؛ حتی ممکن است دلیلی برای حالت افسردگی خود پیدا نکنیم. بی‌حالی و بی‌حوصلگی، غمگینی، بی‌انگیزگی، ناامیدی و مشکلات خواب و تغذیه تنها بخشی از اثرات افسردگی در زندگی ماست. افسردگی بر کار و تحصیل و حتی روابط عاطفی ما تاثیر منفی می‌گذارد. به همین خاطر تلاش ما برای این که جلوی افسردگی را بگیریم، واقعا اهمیت دارد. افسردگی در محیط کار می‌تواند باعث رکود شود. یادتان باشد افسردگی مسری است و ممکن است کارمندان دیگر را هم درگیر کند. البته باید بگوییم خیلی وقت‌ها افسردگی کارمندان به‌خاطر شرایط محیط کار مثل نبودن نور کافی یا کم تحرکی به‌وجود می‌آید.

[اینفوگرافیک] چند تمرین ساده برای اینکه سر کار افسردگی نشویم

[vc_row][vc_column][vc_column_text animation_delay=”200″]

بیشتر ما در طول زندگی حداقل یک‌بار نشانه‌های افسردگی را تجربه کرده‌ایم. شاید بعد از تولد اولین فرزند، دوره‌ی کنکور، شاید هنگام ورود به محل کار جدید و یا بعد از یک جدایی عاطفی؛ حتی ممکن است دلیلی برای حالت افسردگی خود پیدا نکنیم. بی‌حالی و بی‌حوصلگی، غمگینی، بی‌انگیزگی، ناامیدی و مشکلات خواب و تغذیه تنها بخشی از اثرات افسردگی در زندگی ماست.

افسردگی بر کار و تحصیل و حتی روابط عاطفی ما تاثیر منفی می‌گذارد. به همین خاطر تلاش ما برای این که جلوی افسردگی را بگیریم، واقعا اهمیت دارد.

افسردگی در محیط کار می‌تواند باعث رکود شود. یادتان باشد افسردگی مسری است و ممکن است کارمندان دیگر را هم درگیر کند. البته باید بگوییم خیلی وقت‌ها افسردگی کارمندان به‌خاطر شرایط محیط کار مثل نبودن نور کافی یا کم تحرکی به‌وجود می‌آید.

برای این‌که چگونه سر کار افسردگی نگیرید توصیه‌های ما را بخوانید. این راهکارهای ساده‌ی این اینفوگرافیک را برای پیشگیری و درمان افسردگی خود یا دوستانتان به شما کمک می‌کند. پس بهتر است همین حالا دست به کار شوید.

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text animation_delay=”200″]

بیشتر ما در طول زندگی حداقل یک‌بار نشانه‌های افسردگی را تجربه کرده‌ایم. شاید بعد از تولد اولین فرزند، دوره‌ی کنکور، شاید هنگام ورود به محل کار جدید و یا بعد از یک جدایی عاطفی؛ حتی ممکن است دلیلی برای حالت افسردگی خود پیدا نکنیم. بی‌حالی و بی‌حوصلگی، غمگینی، بی‌انگیزگی، ناامیدی و مشکلات خواب و تغذیه تنها بخشی از اثرات افسردگی در زندگی ماست.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

قسمت زیادی از اعتماد به‌نفس نه ذاتی، بلکه یک ویژگی اکتسابی است. شما می‌توانید با استفاده از روش‌هایی اعتماد به‌نفس خود را بالا ببرید و بدین ترتیب در زندگی آدم موفق‌تری باشید. برای آشنا شدن با این روش‌ها مقاله‌ی اینفوگرافیک زیر را بخوانید.

[اینفوگرافیک] ۱۰ روش برای افزایش اعتماد به‌‌نفس

[vc_row][vc_column width=”1/1″][vc_column_text animation_delay=”200″]قسمت زیادی از اعتماد به‌نفس نه ذاتی، بلکه یک ویژگی اکتسابی است. شما می‌توانید با استفاده از روش‌هایی اعتماد به‌نفس خود را بالا ببرید و بدین ترتیب در زندگی آدم موفق‌تری باشید. برای آشنا شدن با این روش‌ها مقاله‌ی اینفوگرافیک زیر را بخوانید.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/1″][vc_column_text animation_delay=”200″]قسمت زیادی از اعتماد به‌نفس نه ذاتی، بلکه یک ویژگی اکتسابی است. شما می‌توانید با استفاده از روش‌هایی اعتماد به‌نفس خود را بالا ببرید و بدین ترتیب در زندگی آدم موفق‌تری باشید. برای آشنا شدن با این روش‌ها مقاله‌ی اینفوگرافیک زیر را بخوانید.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/1″][vc_column_text animation_delay=”200″][/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/1″][grve_single_image image_type=”image-link” link=”url:http%3A%2F%2Fwww.telegram.me%2Fdreamdesigner|title:%DA%A9%D8%A7%D9%86%D8%A7%D9%84%20Dream%20Designer|target:%20_blank” align=”center” animation_delay=”200″ image=”3903″][/vc_column][/vc_row]
ریب هوشی تا حد زیادی وابسته به ژن است. یعنی اینکه بخشی از آن‌چه در بزرگسالی به عنوان ضریب‌هوشی شناخته می‌شود، از پیش از تولد و به صورت برنامه‌ریزی شده در ما وجود دارد. برای اینکه درباره‌ی این موضوع بیشتر بدانید مقاله‌ی اینفوگرافیک زیر را مطالعه کنید.

[اینفوگرافیک] علم درباره‌ی ضریب‌هوشی چه می‌گوید؟

[vc_row][vc_column width=”1/1″][vc_column_text animation_delay=”200″]ریب هوشی تا حد زیادی وابسته به ژن است. یعنی اینکه بخشی از آن‌چه در بزرگسالی به عنوان ضریب‌هوشی شناخته می‌شود، از پیش از تولد و به صورت برنامه‌ریزی شده در ما وجود دارد. برای اینکه درباره‌ی این موضوع بیشتر بدانید مقاله‌ی اینفوگرافیک زیر را مطالعه کنید.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/1″][vc_column_text animation_delay=”200″]ضریب هوشی تا حد زیادی وابسته به ژن است. یعنی اینکه بخشی از آن‌چه در بزرگسالی به عنوان ضریب‌هوشی شناخته می‌شود، از پیش از تولد و به صورت برنامه‌ریزی شده در ما وجود دارد. برای اینکه درباره‌ی این موضوع بیشتر بدانید مقاله‌ی اینفوگرافیک زیر را مطالعه کنید.

Smart2[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/1″][vc_column_text animation_delay=”200″][/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/1″][grve_single_image image_type=”image-link” link=”url:http%3A%2F%2Fwww.telegram.me%2Fdreamdesigner|title:%DA%A9%D8%A7%D9%86%D8%A7%D9%84%20Dream%20Designer|target:%20_blank” align=”center” animation_delay=”200″ image=”3903″][/vc_column][/vc_row]

مجید سمیعی در بیست و نهم خرداد ۱۳۱۶ (نوزدهم ژوئن ۱۹۳۷) در تهران به دنیا آمد. پدرش از دودمان بزرگ سمیعی‌های رشت بود. این خاندان از دیرباز نام‌آوران زیادی (از هوشنگ ابتهاجِ شاعر گرفته تا تعداد زیادی وزیر و وکیل و سفیر) به خود دیده است. مادر مجید سمیعی هم اصالتا شیرازی بود و شاید ترکیب دو تا از غنی‌ترین فرهنگ‌های ایران‌زمین بی‌تاثیر در عمل آمدن یک انسان کامل نبوده باشد.

پروفوسور مجید سمیعی؛ برترین جراح مغز و اعصاب جهان

[vc_row][vc_column width=”1/1″][vc_column_text animation_delay=”200″]مجید سمیعی در بیست و نهم خرداد ۱۳۱۶ (نوزدهم ژوئن ۱۹۳۷) در تهران به دنیا آمد. پدرش از دودمان بزرگ سمیعی‌های رشت بود. این خاندان از دیرباز نام‌آوران زیادی (از هوشنگ ابتهاجِ شاعر گرفته تا تعداد زیادی وزیر و وکیل و سفیر) به خود دیده است. مادر مجید سمیعی هم اصالتا شیرازی بود و شاید ترکیب دو تا از غنی‌ترین فرهنگ‌های ایران‌زمین بی‌تاثیر در عمل آمدن یک انسان کامل نبوده باشد.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/1″][vc_column_text animation_delay=”200″]از رشت به آلمان رفت و جراح مغز و اعصاب شد؛ شاید تا این قسمت از زندگی‌اش چندان شاخص نباشد، ولی پیشرفت فوق‌سریع در کسب مدارج بالا، طی مراحل استادیاری تا استادی در کمتر از دو سال، تعداد بی‌سابقه‌ی عمل جراحی موفق و آموزش بالای ۱۰۰۰ شاگرد در سراسر دنیا چنان تاثیری بر جامعه‌ی مغز و اعصاب جهان گذاشت که نامش بی‌شک در زمره‌ی برترین‌های تاریخ قرار می‌گیرد؛ در ادامه با زندگی‌نامه‌ی پروفسور مجید سمیعی، جراح به‌نام مغز و اعصاب ایرانی، همراهِ Dreamy Magazine باشید.

مجید سمیعی در بیست و نهم خرداد ۱۳۱۶ (نوزدهم ژوئن ۱۹۳۷) در تهران به دنیا آمد. پدرش از دودمان بزرگ سمیعی‌های رشت بود. این خاندان از دیرباز نام‌آوران زیادی (از هوشنگ ابتهاجِ شاعر گرفته تا تعداد زیادی وزیر و وکیل و سفیر) به خود دیده است. مادر مجید سمیعی هم اصالتا شیرازی بود و شاید ترکیب دو تا از غنی‌ترین فرهنگ‌های ایران‌زمین بی‌تاثیر در عمل آمدن یک انسان کامل نبوده باشد.

samii-1

خانواده‌ی مجید پس از مدتی از تهران به رشت بازگشت و در محله‌ی تلفن‌خانه (بحرالعلوم) ساکن شد. مجید تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در همین شهر و در دبیرستان مشهور شاهپور رشت گذراند. بعد از دیپلم مانند بسیاری از خانواده‌ها‌ی سطح بالای کشور، او را هم برای تحصیل به غرب فرستادند تا در رشته‌ی پزشکی درس بخواند. مجید، هم‌زمان رشته‌های زیست‌شناسی و پزشکی را در دانشگاه «یوهانس گوتنبرگ» شهر ماینس آلمان به پایان رساند.

samii-2

او دوره‌ی تخصص خود را در زمینه‌ی جراحی مغز و اعصاب و زیر نظر «کورت شورمن» طی کرد و در ۱۳۴۹ (۱۹۷۰ میلادی) مدرک تخصصی‌اش را دریافت کرد. مجید فعالیت‌های حرفه‌ای خود را با سمت استادیاری و کار در بیمارستان جراحی مغز و اعصاب شروع کرد. اما چند ماه بیشتر نگذشت که با تنها ۳۲ سال به درجه‌ی دانشیاری ارتقا یافت و به معاونت دپارتمان جراحی مغز و اعصاب «دانشگاه ماینتز» برگزیده شد؛ او هم‌زمان سرپرستی بخش جراحی مغز و اعصاب اطفال را هم بر عهده داشت. فقط یک سال بعد در ۱۳۵۱ (۱۹۷۱ میلادی) به واسطه‌ی نتایج فوق‌العاده و فعالیت‌های زیاد، موفق به دریافت عنوان استادی (Professor) دانشگاه یوهانس گوتنبرگ در رشته‌ی جراحی مغز و اعصاب شد. در این سال پیشنهاد عنوان استادی و ریاست دپارتمان رشته‌ی جراحی مغز و اعصاب در دانشگاه ملی ایران (دانشگاه شهید بهشتی کنونی) هم به او داده شد؛ اما مجید سمیعی ادامه‌ی کار در آلمان و دانشگاه ماینز را به برگشتن به کشور ترجیح داد و در آلمان ماند.

samii-4

او که یک سال پیش از این در ۱۳۵۰، اولین دوره‌ی آموزشی جراحی میکروسکوپی را آغاز کرده بود با ممارست زیاد و کمک بنیاد «فولکس واگن» سرانجام در سال ۱۳۵۶ نخستین آزمایشگاه تمرین جراحی میکروسکوپی آلمان را تاسیس کرد. در سال ۱۳۵۶ (۱۹۷۷ میلادی) ریاست دپارتمان جراحی مغز و اعصاب در «بیمارستان نورداشتات» در هانوفر آلمان را پذیرفت؛ سِمَتی که تا سال ۲۰۰۳ عهده‌دار آن بود. در همان سال ۱۳۵۶، کرسی جراحی مغز و اعصاب در دانشگاه «لیدن» هلند به او اعطا شد. چند سال بعد در ۱۳۶۶ دانشگاه ماینتس هم تصدی کرسی جراحی مغز و اعصاب را به سمیعی پیشنهاد کرد. سمیعی تا سال ۲۰۰۳ به ریاست خود بر دپارتمان جراحی مغز و اعصاب بیمارستان نورداشتات را ادامه داد. او از سال ۱۹۹۶ ریاست هر دو دپارتمان جراحی مغز و اعصاب در بیمارستان نورداشتات و دانشگاه پزشکی هانوفر را عهده‌دار بود.

samii-7

سمیعی در سال ۲۰۰۰ به عنوان رییس موسسه‌ی بین‌المللی علوم اعصاب در هانوفر هم انتخاب شد. او فعالیت‌های گسترده‌اش را تا سال ۲۰۰۳ ادامه داد تا این‌که در این سال بازنشستگی خود را از ریاست دپارتمان‌های جراحی مغز اعصاب در بیمارستان نورد اشتات و دانشگاه پزشکی هانوفر اعلام کرد. مجید سمیعی از آن پس، بیشتر تمرکز خود را صرف توسعه‌ی موسسه بین‌المللی علوم اعصاب کرد.

مجید سمیعی آن‌قدر شهرت و خواهان پیدا کرده بود که تقریبا تمام موسسه‌ها و دانشگاه‌های معتبر دنیا خواستار جذب او بودند. در سال ۲۰۰۴ چینی‌ها توانستند سمیعی را مجاب کنند برای توسعه‌ی دانش مغز و اعصاب به کشورشان برود و ریاست موسسه‌ی علوم مغز و اعصاب آن‌جا در دانشگاه پزشکی پایتخت در پکن را به‌دست بگیرد.

فعالیت‌های آموزشی

آموزش و پیشبرد رشته‌ی جراحی مغز و اعصاب یکی از دغدغه‌های اصلی و یکی از نقاط برجسته در فعالیت‌های علمی سمیعی است. او از آغاز فعالیتش به عنوان استاد جراحی مغز و اعصاب، کوشش و توجه ویژه‌ای به آموزش جراحان مغز و اعصاب در سراسر جهان داشته. از سال ۱۹۷۱ دوره‌های منظم سالانه یا دوسالانه‌ی آموزش جراحی میکروسکوپی مغز و اعصاب را در دانشگاه ماینتز برگزار می‌کند. همچنین در سال ۱۹۷۹ نخستین دوره‌ی آموزشی جراحی قاعده‌ی جمجمه در جهان را در هانوفر پایه‌گذاری کرد. علاوه بر دوره‌های منظمی که در آلمان برگزار می‌کند، دوره‌های آموزشی مشابه دیگری نیز در سایر کشورها در سراسر جهان برای ارتقای دانش جراحان مغز و اعصاب توسط شخص او پایه‌گذاری و برگزار شده و می‌شود. سمیعی در سال ۲۰۰۴ به عنوان رییس موسسه‌ی بین‌المللی علوم اعصاب چین، دوره‌ی بین‌المللی سالانه‌ی جراحی مغز و اعصاب بالینی را برگزار کرد. در سال ۲۰۰۴ سازمان تامین اجتماعی ایران، ریاست دپارتمان جراحی مغز و اعصاب بیمارستان میلاد تهران را به او اعطا کرد.

samii-9

از آن زمان به بعد تحت نظر سمیعی، دوره‌های آموزشی منسجم و جامعی برای کارکنان دپارتمان، برنامه‌ریزی و اجرا شد که در پی آن، این دپارتمان امروز به یکی از توسعه‌یافته‌ترین و پیشرفته‌ترین مراکز جراحی مغز و اعصاب دنیا تبدیل شده. سمیعی از سال ۲۰۰۶ سمپوزیوم بین‌المللی جراحی مغز و اعصاب را به‌طور مستمر در تهران و به سرپرستی خود برگزار می‌کند.

مجید سمیعی در طی زندگی حرفه‌ایش روش‌های جراحی زیادی را ابداع یا تکمیل کرده که بسیاری از آن‌ها مربوط به برداشتن غده‌های سرطانی هستند. او در طی سالیان فعالیتش بیش از ۱۲ هزار بیمار را با موفقیت عمل کرده که در نوع خود کم‌نظیر است. صدها مقاله‌ی علمی و ۱۷ جلد کتاب تنها بخش کوچکی از یادگارهای علمی او است. سمیعی شاگردان بسیاری (بیش از هزار نفر) در کشورهای مختلف جهان تربیت کرده؛ این شکل و حجم از تربیت شاگرد باعث شده او را به عنوان استاد بزرگ علم مغز و اعصاب جهان بشناسند و هر ساله در نقاط مختلف دنیا به انواع مختلف از او تقدیر کنند.

فعالیت‌های مرتبط

samii-3

سمیعی در دهه‌ی ۱۹۹۰ یک مرکز خصوصی بین‌المللی علوم اعصاب را که به‌اختصار INI شناخته می‌شود، تاسیس کرد. بنای این مرکز برگرفته از شکل مغز است. این مرکز در شهر هانوفر آلمان واقع است و ریاست آن را مجید سمیعی و پسرش (امیر سمیعی) بر عهده دارند. تاسیس بیمارستان سمیعی در رشت، بنیاد فرهنگ و علم گیلان و مرکز تحقیقات سرطان‌شناسی رشت از دیگر اقدامات سمیعی هستند.

در سال ۲۰۱۱، فدراسیون جهانی انجمن‌های جراحی مغز و اعصاب، مدال افتخار این فدراسیون به همراه جایزه‌ی ۱۰۰۰۰ یورویی خود را به افتخار مجید سمیعی، «مدال افتخار مجید سمیعی» (Madjid Samii Medal of Honor) نام‌گذاری کرد.

جوایز و افتخارات

رییس‌جمهور وقت آلمان غربی در سال ۱۳۶۷ نشان درجه‌ی ۱ دولت آلمان را به او اهدا کرد. در سال ۲۰۱۱ فدراسیون جهانی انجمن‌های جراحی مغز و اعصاب، مدال افتخار این فدراسیون به همراه جایزه‌ی ۱۰۰۰۰ یورویی خود را که هر دو سال یک‌بار به برجسته‌ترین جراحان مغز و اعصاب از سراسر جهان اهدا می‌شود، به افتخار مجید سمیعی «مدال افتخار مجید سمیعی» (Madjid Samii Medal of Honor) نام‌گذاری کرد.

samii-5

نخستین جایزه و مدال افتخار مجید سمیعی در سال ۲۰۱۱ در کشور برزیل و همزمان با برگزاری مجمع فدراسیون جهانی انجمن‌های جراحی مغز و اعصاب به Maurice Choux از کشور فرانسه و استاد دانشگاه مارسی اهدا شد. در سال ۲۰۱۳ به واسطه‌ی تلاش برای پرورش ۱۰۰ جراح جوان آفریقایی، جایزه‌ی «حلقه‌ی لایبنیتز هانوفر» به او داده شد. سمیعی در مراسم اهدای جایزه گفت: «این جایزه نه به من، بلکه به قاره‌ای با نزدیک به یک میلیارد جمعیت اهدا شد.» او گفته بود که این جایزه برایش ارزش ویژه‌ای دارد، چون برای کمک به قاره‌ای است که به نسبت جمعیتش به‌شدت از امکانات پزشکی محروم است. به گفته‌ی‌ سمیعی میزان مرگ‌ومیر در آفریقا بر اثر صدمات مغزی سه برابر بیماری ایدز است.

samii-10

فدراسیون جهانی جوامع جراحی مغز در سال ۲۰۱۳، مجید سمیعی را به عنوان جراح مغز سال معرفی کرد. مجید سمیعی در سال ۲۰۱۴ به انتخاب آکادمی بین‌المللی جراحان مغز و اعصاب برنده‌ی جایزه برترین دانشمند و جراح مغز و اعصاب شد. این جایزه همه‌ساله از سوی آکادمی بین‌المللی جراحان مغز و اعصاب به یکی از پزشکان این رشته اهدا می‌شود. دانشگاه تهران در مهرماه ۱۳۹۰ با اعطای دکترای افتخاری از سمیعی تقدیر کرد. در شهریور ۱۳۹۳ نخستین کلید طلایی رشت در مراسمی توسط شهرداری آن‌جا به سمیعی اهدا شد.

مجید سمیعی هرساله مدتی به ایران می‌آید و علاوه بر آموزش جراحان و برگزاری کنفرانس‌های علمی چندین عمل جراحی هم انجام می‌دهد.

زندگی شخصی

پروفسور مجید سمیعی در سال ۱۹۶۱ با مهشید سمیعی ازدواج کرد. او دو فرزند دارد: امیره سمیعی در رشته‌ی اقتصاد تحصیل کرده و پسرش، پروفسور امیر سمیعی، پروفسور مشهور جراحی مغز و اعصاب و معاون مرکز جراحی مغز و اعصاب در موسسه‌ی بین‌المللی علوم اعصاب هانوفر است.

به نظر شما، اگر مجید سمیعی در سال ۱۳۵۱ شمسی، پیشنهاد دانشگاه ملی را می‌پذیرفت آیا به چنین موفقیتی می‌توانست دست یابد؟ اصولا چقدر بستر آماده‌ی آلمان را در رشد و شکوفایی او موثر می‌دانید؟

برخی معتقدند پروفسور مجید سمیعی، طریقه‌ی ارتباط با رسانه‌ها خوب بلد است و این مورد به شهرت و اعتبار نام او کمک زیادی کرده. دراین‌باره چه فکر می‌کنید؟

‌‌‌[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/1″][vc_column_text animation_delay=”200″][/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/1″][grve_single_image image_type=”image-link” link=”url:http%3A%2F%2Fwww.telegram.me%2Fdreamdesigner|title:%DA%A9%D8%A7%D9%86%D8%A7%D9%84%20Dream%20Designer|target:%20_blank” align=”center” animation_delay=”200″ image=”3903″][/vc_column][/vc_row]

ما از خوردن غذاها با مزه‌های متفاوت لذت می‌بریم. می‌دانیم که عمده‌ی مسئولیت تشخیص مزه بر عهده‌ی زبان است. ولی هیچ می‌دانید که از نظر علمی و به طور دقیق چگونه مزه‌ها را احساس می‌کنیم؟

[اینفوگرافیک] مزه‌ی غذا را چگونه احساس می‌کنیم؟

[vc_row][vc_column width=”1/1″][vc_column_text animation_delay=”200″]ما از خوردن غذاها با مزه‌های متفاوت لذت می‌بریم. می‌دانیم که عمده‌ی مسئولیت تشخیص مزه بر عهده‌ی زبان است. ولی هیچ می‌دانید که از نظر علمی و به طور دقیق چگونه مزه‌ها را احساس می‌کنیم؟[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/1″][vc_column_text animation_delay=”200″]ما از خوردن غذاها با مزه‌های متفاوت لذت می‌بریم. می‌دانیم که عمده‌ی مسئولیت تشخیص مزه بر عهده‌ی زبان است. ولی هیچ می‌دانید که از نظر علمی و به طور دقیق چگونه مزه‌ها را احساس می‌کنیم؟ برای فهمیدن این موضوع مقاله‌ی اینفوگرافیک زیر را مطالعه کنید.

مزه چیست[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/1″][grve_single_image image_type=”image-link” link=”url:http%3A%2F%2Fwww.telegram.me%2Fdreamdesigner|title:%DA%A9%D8%A7%D9%86%D8%A7%D9%84%20Dream%20Designer|target:%20_blank” align=”center” animation_delay=”200″ image=”3903″][/vc_column][/vc_row]